Με την πρόσφατη ανακοίνωση του συλλόγου των οικοτρόφων φοιτητών Ξάνθης, αναδείχθηκε ακόμη μια πλευρά της ανάλγητης, αντιδραστικής αλλά και επικίνδυνης κυβερνητικής πολιτικής. Η Εστία κλείνει και οι φοιτητές «διατάσσονται» να εγκαταλείψουν τα δωμάτιά τους. Αν δε συμμορφωθούν θα έχουν να αντιμετωπίσουν δύο ενδεχόμενα: ή την βίαιη εκκένωση, ή την πλήρη εγκατάλειψη. Χωρίς φαγητό, χωρίς δυνατότητα μετάβασης στην πόλη για τις στοιχειώδης ανάγκες τους, χωρίς καθαριότητα, νερό, ρεύμα, χωρίς μέτρα υγιεινής, στην ουσία ανύπαρκτοι, αφημένοι στο έλεος της πανδημίας. Η κυβέρνηση και από κοντά οι πρυτανικές αρχές, το μόνο που λένε στους φοιτητές είναι «ξεκουμπιστείτε». Έτσι κι αλλιώς δεν είχαν δείξει καμιά φροντίδα μέχρι τώρα γι αυτούς. Για ιατρικό έλεγχο, απολύμανση, μέτρα και μέσα προστασίας. Τώρα ολοκληρώνουν το «ενδιαφέρον» τους.

Το «μένουμε στο σπίτι», η καραντίνα σε ολόκληρους οικισμούς, η απαγόρευση των μετακινήσεων, ο υψηλός κίνδυνος της διασποράς του ιού για τον οποίο μας μιλούν κάθε ημέρα, όλα αυτά δεν ισχύουν για τους εστιακούς φοιτητές. Γι αυτά τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών δεν υπάρχει κρατική μέριμνα, παρά μόνο «ατομική ευθύνη». Θα πρέπει να εμπεδώσουν, και μαζί τους όλοι οι φοιτητές, ότι το κράτος θα αποσύρεται όλο και πιο πολύ από οποιαδήποτε υποχρέωση, την οποία είχαν κατορθώσει με τους αγώνες τους να του επιβάλουν. Για τη μόρφωσή τους, τη στέγασή τους, την τροφή τους, και τώρα, εν μέσω πανδημίας, για την υγεία τους.

Έτσι όπως γίνεται για όλα τα λαϊκά στρώματα και αναδεικνύεται με τραγικό τρόπο αυτή την περίοδο. Με τη δραματική υποβάθμιση έως διάλυση του συστήματος παροχής ιατρικής περίθαλψης και πρόνοιας. Με την ανακήρυξη των απαγορευτικών μέτρων σαν τη μοναδική πολιτική αντιμετώπισης της πανδημίας, και με την παράλληλη θυσία της υγείας, της ζωής και των εργασιακών δικαιωμάτων χιλιάδων εργαζομένων στα νοσοκομεία και σε μια σειρά χώρους μαζικής εργασίας, στο βωμό της σωτηρίας του σάπιου αυτού εκμεταλλευτικού συστήματος. Με την προσπάθεια να φορτωθούν τα βάρη κι αυτής της κρίσης στον εργαζόμενο λαό.

Οι φοιτητές των εστιών αυτή τη στιγμή βγάζουν μια κραυγή αγωνίας για την υγεία τη δικιά τους, των οικείων τους, αλλά και γενικότερα. Την ίδια στιγμή όμως απευθύνουν κάλεσμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης και αναζητούν δρόμους συλλογικής αντίστασης και διεκδίκησης των στοιχειωδών τους δικαιωμάτων. Τέτοιων δρόμων, που οφείλουμε να αναζητήσουμε όλοι μας, και μέσα σ’ αυτές τις «ειδικές» συνθήκες που ζούμε. Για άμεσες προσλήψεις προσωπικού στα νοσοκομεία, για δημιουργία ΜΕΘ, για δωρεάν μαζικό διαγνωστικό έλεγχο, αλλά και για ασφαλή εργασία με δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους.

Οι φοιτητές απευθύνονται σε όλους τους κυβερνητικούς, τοπικούς και πανεπιστημιακούς παράγοντες και απαιτούν: να μείνει η Εστία ανοιχτή, να υπάρξει πλήρης κρατική φροντίδα για τη διατροφή τους, την υγεία, την ασφάλειά τους.

Οφείλουμε να σταθούμε στο πλευρό τους, να ενώσουμε τη φωνή μας με τη φωνή τους, να στηρίξουμε τον αγώνα τους. Να υπερασπίζουμε τις ζωές μας, να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας.

ΚΟ Ξάνθης του ΚΚΕ(μ-λ)

26 Μάρτη 2020