Εζυγίσθη, εμετρήθη και ευρέθη ελλιπής. Μα ποιος άλλος από τον ίδιο τον πρωθυπουργό που δεν κατάφερε όχι μόνο να κερδίσει τις εντυπώσεις αλλά και να πείσει ακόμα και το πιο εύπιστο ακροατήριο για τους δήθεν λόγους εθνικής ασφάλειας που καθιστούσαν αναγκαία την παρακολούθηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, Νίκου Ανδρουλάκη.

Από τη στιγμή που ξέσπασε το σκάνδαλο των υποκλοπών ή των επισυνδέσεων κατά το λεξιλόγιο του Μεγάρου Μαξίμου, η κυβέρνηση – που εξακολουθεί να βρίσκεται στο καναβάτσο από τις αποκαλύψεις που η έρευνα του ΠΑΣΟΚ έφερε στο φως – επιχείρησε με διάφορα σενάρια να αποσυνδέσει τις επισυνδέσεις από τον στενό πυρήνα του πρωθυπουργού.

Μα πώς να γίνει αυτό όταν ο γραμματέας του πρωθυπουργού ήταν βαθιά χωμένος σε αυτό και εξαναγκάστηκε σε μια ατιμωτική παραίτηση την οποία το Μαξίμου επιχείρησε να βαφτίσει ως ανάληψη ευθύνης. Επίσης κληθήκαμε να πιστέψουμε πως ο πρωθυπουργός του οποίου το επιτελείο πιάστηκε με τη γίδα ή καλύτερα με τον κοριό στην πλάτη δεν ήξερε τίποτα κι αν ήξερε θα τους μάλωνε.

Πόση αλαζονεία μπορεί να χωρέσει άραγε σε έναν πρωθυπουργό; Πόσο θράσος μπορεί να υπάρχει σε μια κυβέρνηση που επιχειρεί να κουκουλώσει την παρακολούθηση ενός εκλεγμένου ευρωβουλευτή και προέδρου κόμματος, μιλώντας για «λόγους εθνικής ασφαλείας»; Και ποιοι είναι αυτοί οι λόγοι που δεν μπορούν να αναφερθούν δημοσίως στο Κοινοβούλιο;; Δεν μιλάμε προφανώς για έναν εγκληματία ή έναν τρομοκράτη, ούτε για κάποιον εχθρό της χώρας, αλλά για τον Νίκο Ανδρουλάκη, πολιτικό με μακρά ιστορία και πρόεδρο κόμματος!

Το ψέμα για δήθεν αίτημα από τρίτες χώρες, είχε και αυτό κοντά ποδάρια και εξέθεσε τη χώρα διεθνώς. Το ίδιο βραχύβιο και αποτυχημένο ήταν και το σχέδιο να τεθεί το ΠΑΣΟΚ σε ομηρία μέσω των υποκλοπών.

Πράττοντας ορθά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αρνήθηκε οποιαδήποτε συνάντηση μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τον λαό για να τον πληροφορήσει η κυβέρνηση τους λόγους της παρακολούθησής του. Άλλωστε στις Δημοκρατίες, υπάρχουν συγκεκριμένα όργανα, όπως η εξεταστική επιτροπή. Εκεί λοιπόν θα είναι το επόμενο ραντεβού για τη διαλεύκανση της ζοφερής αυτής υπόθεσης που θύμισε μαύρες εποχές της χώρας μας.

Ευτυχώς ο λαός δεν έχει κοντή μνήμη, θυμάται και τιμωρεί με το απόλυτο όπλο που του δίνει η ίδια η Δημοκρατία. Την ψήφο του!