Δεν φτάνει που τα ελληνικά νοικοκυριά βρίσκονται στα όρια της φτώχειας , και η αδυναμία εξεύρεσης εργασίας , αυξάνει την ανεργία , τα προβλήματα επιβίωσης και του κοινωνικού αποκλεισμού , για άλλη μια φορά το κράτος , δείχνει την έλλειψη κοινωνικής ευαισθησίας , για αυτά τα θέματα και κυρίως με εκείνα  που έχουν σχέση  με το φαινόμενο της ανεργίας , καθώς οι οικονομικές και οι κοινωνικές συνέπειες για τον άνθρωπο είναι αυτές που ταυτίζονται με την τραγικότητα μιας κατάστασης .

Αλλά και για εκείνες τις επιπτώσεις που η μακροχρόνια οικονομική κρίση , διαιωνίζει την νοσηρότητα αυτών των καταστάσεων , επειδή με τον ένα  η με  τον  άλλο λόγο ο οποίος σχετίζεται με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό , ανθρώπων που αρνούνται να εμβολιαστούν , ενώ  κατέχουν μια εργασιακή Θέση στο δημόσιο τομέα , υπάρχει η περίπτωση της διακοπής της εργασιακής σχέσης , η η μετακίνηση τους σε άλλες υπηρεσίες .

Δημιουργεί ένα πρόσθετο οξύ κοινωνικό Θέμα , το οποίο δυστυχώς δημιουργεί δραματικές καταστάσεις στις οικογένειες και στους ίδιους , με την έννοια ότι απαξιώνονται βασικές θεμελιακές αξίες της προστασίας του επαγγέλματος των εργαζομένων , για σταθερή εργασία , για πλήρη απασχόληση , για ένα βασικό μισθό .  Ο οποίος σήμερα είναι τόσο απαραίτητος , για την ικανοποίηση των σημερινών έκτακτων οικονομικών αναγκών , για την κάλυψη των πάγιων εξόδων , για την ανάγκη της  διατροφής , και τόσων άλλων οικονομικών υποχρεώσεων .

Που δημιουργεί συνεχώς νέες μεταβολές και νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες διαβίωσης στα ήδη φτωχά νοικοκυριά , πράγμα που σημαίνει ότι επηρεάζονται σημαντικά , οι κοινωνικές παροχές στην χώρα μας , ενώ το κράτος πρόνοιας , είναι ανύπαρκτο  για να εξασφαλίσει τα μέσα εκείνα που θα φέρει μια αξιοπρεπή διαβίωση στα άτομα και τις ομάδες του ελληνικού πληθυσμού .

Δεν μιλάμε για το δικαίωμα στην απασχόληση , για την προστασία της εργασίας , για την δημιουργία των συνθηκών εκείνων που θα έπρεπε να είχε σχέση με την ηθική και υλική εξύψωση των εργαζομένων , για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων , για την αντιμετώπιση των εργασιακών αναγκών της χώρας , για τα διάφορα μοντέλα πρόνοιας μέσα από τα οποία θα αναπτύσσονται ίσες ευκαιρίες για όλους τους Έλληνες πολίτες , όπως και η  καταπολέμηση των διακρίσεων , σε βάρος των εργαζομένων , ειδικά για αυτούς που δεν θέλουν να εμβολιαστούν .

Έτσι οποιαδήποτε απειλή για το φαινόμενο των απολύσεων των εργαζόμενων από την εργασία τους , είναι όχι μόνο παραβίαση του ελληνικού συντάγματος , αλλά και αντίστοιχες δραματικές μεταβολές της απασχόλησης του εργατικού δυναμικού , όπως και σημαντική αύξηση του αριθμού της ανεργίας , πράγμα που σημαίνει ότι μια οικονομία που βρίσκεται ήδη σε μεγάλο χρονικό διάστημα σε καμπή . Δεν θα μπορεί να ανακάμψει ενώ η αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων που δημιουργούνται μέσα στην ίδια την ελληνική κοινωνία , είναι παραπάνω από κρίσιμη , και η λειτουργία της οικονομίας αμφισβητήσιμη.

Εξάλλου ο κίνδυνος των παρενεργειών ενός εμβολίου , είναι σημαντικός , όχι μόνο με την εμφάνιση σπάνιων η  σοβαρών ανεπιθύμητων και μακροχρόνιων ενεργειών , αλλά και θανάσιμος , σημειώνοντας πολλαπλές απώλειες σε ένα ανθρώπινο δυναμικό που χρειάζεται για την τόνωση του ελληνικού πληθυσμού , όπως και της άμυνας μας , απέναντι σε εχθρικές προκλήσεις .

Καιρός είναι το Κράτος πρόνοιας , να δείξει τα προγράμματα προστασίας του στους Έλληνες πολίτες , και όχι στους πρόσφυγες και στους λαθρομετανάστες που αιτούνται άσυλο και αυξάνουν τις κοινωνικές μεταβολές στην ζωή μας .

Σόκολος Νίκος