Με την τρέχουσα τετραετία να πλησιάζει προς στο τέλος της, η κουβέντα περί εκλογών «φουντώνει». Η εκλογολογία λαμβάνει υπόψιν της συγκεκριμένα στοιχεία: το νέο δεδομένο της απλής αναλογικής και τα -θεωρητικά, πάντα- αποτελέσματα των πρόσφατων δημοσκοπήσεων. Τα τελευταία θέλουν τη ΝΔ στην πρώτη θέση, αλλά με μειωμένη δυναμική από 2019, το ΣΥΡΙΖΑ στη δεύτερη και το ΠΑΣΟΚ στην τρίτη με ενισχυμένα ποσοστά.

Η βίαιη και όχι σταδιακή εφαρμογή της απλής αναλογικής που έφερε η προηγούμενη κυβέρνηση πράγματι ενδέχεται να επιφέρει αδιέξοδα. Παρόλα αυτά, με το νέο εκλογικό μοντέλο ως δεδομένο, κάθε παράταξη οφείλει να προσαρμοστεί και να παρουσιάσει ένα συγκροτημένο σχέδιο.

Η βεβαιότητα για τα αποτελέσματα των εκλογών, που απορρέει αποκλειστικά και μόνο από τα παραπάνω σενάρια, οδηγεί στη συντεταγμένη προσπάθεια να χρεωθεί στο ΠΑΣΟΚ ενδεχόμενη ακυβερνησία της χώρας. Σε κάθε εκπομπή, κάθε πάνελ, κάθε συνέντευξη, εδώ και μερικούς μήνες επαναλαμβάνεται στον εκάστοτε εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ η εξής εμμονική ερώτηση: «με ποιον θα πάτε μετά τις εκλογές;».

Το παραπάνω ξεκίνησε ως αναγνωριστική κουβέντα και εξελίσσεται σε μία χυδαία εμμονή της κυβέρνησης και του επικοινωνιακού μηχανισμού της.

Αναγνωρίζεται, προφανώς, η διαχρονικά υπεύθυνη στάση της δημοκρατικής παράταξης. Βάζοντας πάνω από όλους και όλα το συμφέρον της πατρίδας, ουδέποτε το ΠΑΣΟΚ υιοθέτησε τον αντιπολιτευτικό ρόλο του στείρου όχι, αλλά αντιθέτως πάντα έθετε εαυτόν σε ένα πλαίσιο ευρύτερων συναινέσεων.

Ο σεβασμός, όμως, στη δημοκρατία και στο σύνταγμα είναι ζητούμενο για όλους και δεν μπορεί να γίνεται “ala cart”. Εφόσον, λοιπόν, το εν λόγω εκλογικό σενάριο πάρει σάρκα και οστά, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα απευθυνθεί πρώτα στο φερόμενο ως πρώτο κόμμα, (του οποίου η πολιτική εκ του αποτελέσματος θα έχει αποδοκιμαστεί από τον ελληνικό λαό) και εν συνεχεία στα υπόλοιπα.

Κατανοώ την ανάγκη ορισμένων να προεξοφλήσουν τους συσχετισμούς πριν καν τη διενέργεια εκλογών. Η ίδια ανάγκη όφειλε να τους ωθήσει σε αναζήτηση απαντήσεων από τη ΝΔ. Είναι διατεθειμένη να συγκυβερνήσει με άλλες παρατάξεις; Αν ναι, με ποιες και σε ποια ζητήματα θα «βάλει νερό στο κρασί της» ώστε να επιτευχθεί συναίνεση;

Θεωρώ εκ των πραγμάτων την παραπάνω συζήτηση αδόκιμη. Τα κόμματα πρέπει να κρίνονται για το πρόγραμμά τους και μόνο μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων να γίνει μία συζήτηση σε προγραμματική βάση. Εφόσον, λοιπόν, η φιλολογία για ενδεχόμενες συνεργασίες είναι αδόκιμη για το φερόμενο ως πρώτο κόμμα που θα κληθεί πρώτο να σχηματίσει κυβέρνηση, είναι ακόμη περισσότερο αδόκιμη και για τα υπόλοιπα.

 Ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης έχει δηλώσει πως είναι έτοιμος, άμα τη προκηρύξει των εκλογών, να προτάξει ένα σύγχρονο προοδευτικό κυβερνητικό πρόγραμμα σύμφωνο με τις αρχές και την ιστορία της παράταξης.

Το ΠΑΣΟΚ, έπειτα από μία δεκαετία κατά την οποία ανέλαβε δυσανόλογα μεγάλο φορτίο στις πλάτες του από αυτό που του αντιστοιχούσε, βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να δέχεται χιλιάδες αιτήσεων υποψηφίων για να στελεχώσουν τα κατά τόπους ψηφοδέλτιά του.

Το ΠΑΣΟΚ επιστρέφει και ζητά τη λαϊκή εντολή ώστε να εφαρμόσει το πρόγραμμά του. Επιστρέφει, όχι για να παίξει το ρόλο του ρυθμιστή στις φιλοδοξίες αποτυχημένων κυβερνήσεων, αλλά για να ξαναγίνει πρωταγωνιστής.

Αντώνης Μήτρου

Πολιτικός Μηχανικός

Γραμματέας ΝΕ Ξάνθης του ΠΑΣΟΚ