Η πρόσφατη παραχάραξη της ιστορίας του Αιγαίου, η κλοπή, η ιδιοποίηση, η πειρατεία, η λεηλασία και το πλιάτσικο με το TurkAegean , ως συνέχεια  της αμφισβήτησης της εθνικής μας κυριαρχίας στο Πέλαγός μας , φέρνουν στο προσκήνιο πάλι το βασικό ερώτημα για τον Ελληνισμό:

Η εξημέρωση του γειτονικού θηρίου στα ανατολικά μας, το οποίο απειλεί τη συνέχειά μας  ως κοινωνία και ως έθνους, θα γίνει εις βάρος των συμφερόντων μας, θα γίνει με τη θυσία του Αιγαίου (και της Θράκης και της Κύπρου);

Ο Ελληνισμός στην παρούσα φάση, στη χρονική στιγμή που δοκιμάζεται ποικιλοτρόπως στρατιωτικά και αμυντικά με τις καθημερινές εισβολές στον Έβρο και το Αιγαίο και την παγίωση της κατοχής στην Κύπρο, έχει δύο επιλογές:

ή να ακολουθήσει το γνωστό, για δεκαετίες, δρόμο που προτείνουν οι κάθε λογής Γκέμπελς της λεγόμενης ενημέρωσης, της αποκαλούμενης διανόησης, δρόμος που οδηγεί με ομολογουμένως ακρίβεια στην υποταγή,

ή από την άλλη πλευρά έχει τη δυνατότητα, δείχνοντας χαρακτηριστικά που δεν έχουν εξαφανιστεί από τον Ελληνισμό, δηλαδή ανδρεία και θάρρος, να επιλέξει το δύσκολο μονοπάτι που έχει εμπόδια και δυσκολίες, που είναι η «στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς», αλλά είναι «ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν…».

Το Αιγαίο (θα) είναι η βασική δοκιμασία για το ποια είναι η τελική επιλογή για τον Ελληνισμό: της πρόσκαιρης και εφήμερης επιβίωσης για «λίγες ώρες ειρήνης», επιλογή που είναι στην ουσία υποδούλωση ή της συνέχειας και της Ελληνικότητας.

Απέναντί μας έχουμε ένα καθεστώς που απειλεί ποικιλοτρόπως και απαιτεί ανταλλάγματα για τις υποχρεώσεις της (ΝΑΤΟ και ένταξη Σουηδίας και Φιλανδίας), ένα καθεστώς  με ολοκληρωτική, εθνικιστική, σοβινιστική και ρατσιστική έκφραση, το οποίο απειλεί τον Ελληνισμό από τον Έβρο και τη Θράκη, μέχρι την Κύπρο και το Αιγαίο. Εκφράζεται με τους (συγκυβερνήτες) παρακρατικούς φασίστες Γκρίζους Λύκους και τα στρατιωτικά γεράκια,  χωρίς κανέναν ενδοιασμό και με άδηλους και βεβαίως άφθονους οικονομικούς πόρους, εκβιάζει στρατιωτικά, πολιτικά, οικονομικά τον Ελληνισμό, προκειμένου να αποδεχθεί τη βία, τη φιλανδοποίηση, την συνεκμετάλλευση, την εισβολή, την εσαεί αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας και εν τέλει για να ζει πάντοτε και διαρκώς με το φόβο του γείτονα Χίτλερ…

Στο Αιγαίο, στην Κύπρο και στον Έβρο και τη Θράκη , θα κριθεί το επόμενο χρονικό διάστημα και πάλι ο Ελληνισμός των «ζωντανών», των «εξαιρέσεων», της «μαγιάς», θα κριθεί και πάλι το ΓΗ και ΥΔΩΡ δεν θα δώσουμε.

Ευχόμαστε, ελπίζουμε και αγωνιζόμαστε ο Ελληνισμός να επιλέξει την οδό της Αντίστασης, της Αξιοπρέπειας, της Μνήμης, της Αλήθειας, της Ιστορίας. Είναι , παρά την προπαγάνδα εσωτερικού και εξωτερικού, η μόνη επιλογή επιβίωσης, συνέχειας, παρόντος και μέλλοντος του Ελληνισμού !

*Ο Θεοφάνης Μαλκίδης είναι διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών