του Δρα Αντωνίου Ε. Φώσκολου*

Μέλους του ΙΗΑ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ιδρύθηκε το 1952. Οι πρωτεργάτες ήταν οι Robert Schuman, Γαλλία, Jean Claude Monnet, Γαλλία, Ernest Bevin, Αγγλία, Konrad Adenauer, Γερμανία, Paul Henri Spaak, Βέλγιο, Walter Hallstein, Γερμανία, Joseph Bech, Λουξεμβούργο, Sicco Mansholt, Ολλανδία, Johan Beyen, Ολλανδία, Alcido de Casperi, Ιταλία, και Alfredo Spineli, Ιταλία.  Οι πολιτικοί γίγαντες  της Ευρώπης που είχαν οράματα.

Αυτοί δημιούργησαν και την ΕΚΑΧ (Ευρωπαϊκή Κοινοπραξία Άνθρακα και Χάλυβα) με στόχο να ανεξαρτητοποιηθεί η Ευρώπη ενεργειακά και μεταλλουργικά κυρίως από την Ιαπωνία. Αυτά τα λαμπρά μυαλά στηρίχτηκαν στον λιθάνθρακα. Μέχρι το 1990 η Ευρώπη ήταν υπερδύναμης, ιδιαίτερα μετά την ανακάλυψη των κοιτασμάτων αργού πετρελαίου, 70 δις βαρέλια, και φυσικού αερίου στην Βόρειο Θάλασσα, ΑΟΖ των χωρών Αγγλίας, Νορβηγίας, Δανίας και Ολλανδίας. Η ημερήσια παραγωγή αργού, 7 εκ. βαρέλια κάλυπτε το 50% των αναγκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενώ το φυσικό αέριο διοχετεύετο στην Ευρωπαϊκή αγορά. Τότε η Ρωσία ήταν οικονομικά αδύναμη, η Κίνα δεν είχε φθάσει στο σημείο που είναι σήμερα διότι τα κοιτάσματα των σπανίων γαιών δεν είχαν τότε ανακαλυφθεί και η Αμερική είχε μεγάλη πτώση στην πετρελαιοπαραγωγή. Οι τεχνολογίες εκμετάλλευσης του σχιστολιθικού πετρελαίου και φυσικού αερίου δεν είχαν ανακαλυφθεί. Η Ευρώπη ήταν παντοδύναμη για 38 χρόνια.

Μετά το 1990 κάποιοι επιστήμονες του ΟΗΕ δημιούργησαν θεωρητικά μοντέλα αύξησης της μέσης γήινης θερμοκρασίας συναρτήσει της αύξησης του ατμοσφαιρικού CO2. Στην πραγματικότητα τέτοια συσχέτιση ποτέ δεν υπήρξε και δεν υπάρχει. Όταν εγώ φτιάχνω ένα μοντέλο για να δείξει αυτό που θέλω εγώ να δείξει,  τότε αυτό δεν είναι απόδειξη. Είναι παραπλάνηση. Τελικά, αυτή η παραπλάνηση πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις όταν ο καθηγητής James Hansen, διευθυντής του Space Goddard Institute – NASA, δήλωσε το 1988 στην Αμερικανική βουλή των Αντιπροσώπων ότι αν δεν ελέγξουμε τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα, η Νέα Υόρκη το 2000, θα βρίσκεται 2 μέτρα κάτω από την θάλασσα.

Και σαν επιστέγασμα έρχεται η απονομή του βραβείου Νόμπελ στον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Αλ Γκορ (επάγγελμα δημοσιογράφος). Αυτός προφήτευσε το 2009 ότι το 2012 οι πάγοι στον Βόρειο και Νότιο Πόλο θα λιώσουν και ότι η στάθμη της θάλασσας θα ανεβαίνει κατά 7 εκατοστά/έτος από το 1990 μέχρι το 2090, ήτοι κατά 7 μέτρα. Μέχρι σήμερα θα έπρεπε η στάθμη της θάλασσας να ανέβει 154 εκατοστά. Μέχρι σήμερα η στάθμη της θάλασσας δεν ανέβηκε, κατά το Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο της Αυστραλίας. ούτε κατά ένα χιλιοστό του μέτρου. Και βεβαίως η Νέα Υόρκη δεν βρίσκεται 2 μέτρα κάτω από την θάλασσα όπως έλεγε ο James Hansen.

Παρ’ όλα αυτά η επιτροπή βράβευσης των υποψηφίων για βραβεία Νόμπελ έκρινε ότι ο δημοσιογράφος Αλ Γκορ έπρεπε να πάρει βραβείο Νόμπελ. Είναι ηλίου φαεινότερο, δεδομένου ότι ούτε η θαλάσσια στάθμη ανέβηκε, διότι ούτε οι πάγοι έλιωσαν στον Βόρειο και Νότιο Πόλο, και διότι η Νέα Υόρκη δεν βρίσκεται εδώ και 20 χρόνια 2 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και η μέση γήινη θερμοκρασία δεν ανέβηκε σχεδόν εντελώς. Η μέση γήινη θερμοκρασία ανέβηκε κατά 0.4 βαθμούς Κελσίου από το 1975, παρέμεινε για περίπου 9 χρόνια σε αυτό το επίπεδο ενώ το 2020 και 2021 έπεσε στους 0.2 βαθμού Κελσίου, ήτοι στους 15.2 βαθμούς και εφέτος η τάση είναι να πέσει ακόμη περισσότερο. Που είναι λοιπόν η υπερθέρμανση του πλανήτη γη που τα θεωρητικά μοντέλα προφήτευαν αύξηση κατά 1.5 βαθμούς Κελσίου, ήτοι μέση γήινη θερμοκρασία στους 16.5 βαθμούς Κελσίου;

Ας δούμε τώρα τις συγκεντρώσεις του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα που ορισμένοι το έχουν κατατάξει  σαν το δηλητηριώδες Σαρίν. Ναι, οι συγκεντρώσεις του ατμοσφαιρικού CO2 ανέβηκαν τα τελευταία χρόνια κατά 62 εκατομμυριοστά ήτοι από 350 ppm σε 412 ppm, που σημαίνει συμμετοχή του ατμοσφαιρικού CO2 στην εκατοστιαία σύνθεση της ατμοσφαίρας κατά 0.0062%. Ώδυνεν όρος και έτεκεν μυν. Βεβαίως είμαστε υποχρεωμένοι να δούμε αν υπάρχει συμμετοχή των υδρογονανθράκων στο ατμοσφαιρικό CO2, κάτι που οι παραπλανούντες επιστήμονες του ΟΗΕ και της ΕΕ υποστηρίζουν.

Με απλά λόγια ποια είναι η συμμετοχή του CO2 που προέρχεται από την καύση των υδρογονανθράκων στην ατμόσφαιρα που είναι η αιτία της αύξησης του ατμοσφαιρικού CO2 στο 0.0062%. Κατά την μετεωρολογική υπηρεσία ΝΟΑΑ (National Oceanic and Atmospheric Administration) του Υπουργείου Εσωτερικών των ΗΠΑ, οι ετήσιες εκπομπές του CO2 που προέρχονται από όλες τις πηγές που εκλύουν CO2 ακολουθούν μία κωδωνοειδή καμπύλη με μέγιστο τους 98 Gt που συμβαίνει τον Αύγουστο μήνα, ήτοι όταν η θάλασσα είναι θερμή. Η συμμετοχή των υδρογονανθράκων ανέρχεται στους 37 Gt ενώ οι υπόλοιποι 61 Gt προέρχονται από άλλες πηγές, ήτοι την θάλασσα που είναι η μεγαλύτερη αποθήκη CO2, 30000 Gt έναντι της ατμόσφαιρας που είναι 3198 Gt, την ετήσια δραστηριότητα των ηφαιστείων, τις ετήσιες πυρκαγιές των δασών και την οξείδωση της οργανικής ουσίας του εδάφους.

Τελικά στην ατμόσφαιρα απομένει μόνο 15.6 Gt. Από τους 61Gt η τους 37Gt. Και τίθεται το ερώτημα: Αυτοί οι 15.6 Gt του παραμένοντος στην ατμόσφαιρα CO2 από πού πηγάζουν; Από τους 61Gt ή τους 37Gt.;  Η απάντηση είναι δεν γνωρίζουμε. Άρα το να κατηγορούμε ότι η προέλευση του παραμένοντος στην ατμόσφαιρα CO2 οφείλεται στην χρήση των υδρογονανθράκων είναι εσκεμμένη παραπλάνηση.

Όχι μόνο η άνοδος του ατμοσφαιρικού CO2 τα τελευταία 50 χρόνια είναι απειροελάχιστη, 60 εκατομμυριοστά, αλλά είναι αμφίβολη και η συμμετοχή του CO2 που προέρχεται από την καύση των υδρογονανθράκων στα 60 εκατομμυριοστά.

Και έρχεται η κυρία Ursula van der Leyen, και ζητά από τους πρωθυπουργούς των 27 κρατών που είναι μέλη της ΕΕ να βάλουν φόρους 30 τρις ευρώ για τα επόμενα 30 χρόνια για να αντιμετωπιστεί η κλιματική αλλαγή που οφείλεται στις εκπομπές του CO2 από τους υδρογονάνθρακες. Και προχωρεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στην εγκατάστασή των Α.ΠΕ  που λειτουργούν μόνο υπό ορισμένες κλιματικές συνθήκες και η λειτουργία των οποίων εξαρτάται από τις σπάνιες γαίες των οποίων την αποκλειστικότητα της εκμετάλλευσης έχει μόνο η Κίνα. Και προχωρεί η ΕΕ στο επόμενο ολέθριο σφάλμα της καταστροφής του δασικού πλούτου της Ευρώπης. Κάθε χρόνο μια δασική έκταση τόση όσο η Αγγλία καταστρέφεται για να γίνουν τα δέντρα pellets, ήτοι βιομάζα η οποία θα τροφοδοτήσει ΑΗΣ για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας1. Και προχωρεί η ΕΕ στην πλήρη υποτέλειά της στο εισαγόμενο Ρωσικό φυσικό αέριο. Η Ρωσία χρηματοδοτώντας τις πράσινες οικολογικές οργανώσεις σε ΗΠΑ και Ευρώπη2, υποδούλωσε ενεργειακά την Ευρώπη και κατέστρεψε την οικονομία της.

Και έρχεται η κρίση μεταξύ Ουκρανίας με την Ρωσία και παράλληλα η κλιματική αλλαγή με την Ευρώπη και όλο το Βόρειο ημισφαίριο να μπαίνει στην παγετώδη περίοδο Eddy, που θα κρατήσει μέχρι το 2035  για να συνειδητοποιήσει η Commission τα κολοσσιαία ενεργειακά σφάλματα που έκανε και να κόψει το κλαδί της ενεργειακής της ανεξαρτησίας και ευημερίας, και από υπερδύναμη που ήταν μέχρι το 1990 να γίνει το σημερινό κουρέλι. Πληρώσαμε και πληρώνουμε την μεγαλύτερη παραπλάνηση που είδε η ανθρωπότητα από τότε που εμφανίστηκε ο Homo Sapiens επί της γης. Η υπερθέρμανση του πλανήτη. Μία σύγκριση με τους γίγαντες της Ευρωπαϊκής Πολιτικής μεταξύ 1952 και 1990,  με τους σημερινούς ασήμαντους πολιτικούς που εμφανίστηκαν μετά το 1990 πείθει και τον πιο αδαή για τεράστια σφάλματα της Ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής.

Αν η Ευρώπη θέλει να αποκτήσει το γόητρο που έχασε από το 1990 θα πρέπει να γίνει ενεργειακά ανεξάρτητη από Ρωσία, ΗΠΑ και Κίνα,  αξιοποιώντας τα δικά της κοιτάσματα λιγνίτη, πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ναι, κάτω από την Κρήτη, στα Μεσοζωικά στρώματα, έχουμε και αργό πετρέλαιο. Πιστεύω ότι ο πρωθυπουργός θα κατανοήσει την κολοσσιαία σημασία των Ελληνικών κοιτασμάτων που θα συμβάλλουν στο να γίνει η Ευρώπη ενεργειακά ανεξάρτητη από την Ρωσία, την Κίνα και τις ΗΠΑ και τελικά να αποκτήσει την αίγλη που είχε μεταξύ 1952 και 1990.

___________________________________________________________

*Ο Δρ. Αντώνης Ε. Φώσκολος γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου, είναι Ομότιμος Καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης και Ομότιμος Επιστήμονας Έρευνας στο Γεωλογικό Ινστιτούτο του Καναδά. Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος ακαδημαϊκών θεμάτων του Πολυτεχνείου Κρήτης, πρόεδρος του τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων και σύμβουλος για ενεργειακά θέματα του ΟΗΕ. Έχει 84 δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά με Citation Index of 338, 47 ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια σε Ευρώπη και Αμερική και 14 τεχνικές εκθέσεις για λογαριασμό των ΔΕΠ-ΕΚΥ, ΔΕΗ, ΙΓΜΕ και ΟΗΕ.