Ο Ρ. Τ. Ερντογάνμετά το «πραξικόπημα» του 2016 επιχείρησε μια σχεδιασμένη, βίαιη και κατεπείγουσα απόπειρα ανασύστασης νέο-οθωμανικής αυτοκρατορίας μέσα στον εικοστό πρώτο αιώνα, με συνεργάτη το ακραίο, φασιστικό κόμμα των γκρίζων λύκων. Για την επίτευξη της φαντασίωσης αυτής,δεν δίστασε ναεγκαταλείψειτην σταθερή πορεία της Τουρκίας στη διεθνή σκηνή για ένα περίπου αιώνα, με απογοητευτικά αποτελέσματα τόσο στο εξωτερικό, όσο και στο εσωτερικό.

Στο εξωτερικό, η Τουρκία γνωρίζει μια πρωτόγνωρη διπλωματική απομόνωση. Παραδοσιακά φιλικέςσχέσειςμε χώρες Β. Αφρικής, Μ. Ανατολής, Βαλκανίων, Αραβίας, Καυκάσου και Ευρώπης από την εποχή της διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την ίδρυση της σύγχρονης Τουρκικής Δημοκρατίας στις 29 Οκτωβρίου 1923, συμμαχικοί δεσμοί μισού (και πλέον) αιώνα με διεθνείςΟργανισμούς όπως εκείνος του Βορειοατλαντικού Συμφώνου και πολλοί άλλοι, δοκιμάζονται σκληρά ή διαλύονται τελείως.

Η φαντασίωση του κατακτητικού, οθωμανικού μεγαλείου σαν σύγχρονη εθνικήυποχρέωση, η ταυτόχρονη απόρριψη όλων των ειδεχθών εγκλημάτων του οθωμανικού παρελθόντος και η χρησιμοποίηση μιας ξένης προς το καθιερωμένο διεθνές διπλωματικό πλαίσιο επιθετικής και προσβλητικής ρητορικής, αποτελούν ακραίεςκαταστάσεις οι οποίες απορρίπτονταισυνολικάαπό την διεθνή κοινότητα.

Οι συνεχείς προσπάθειες «προσαρμογής» του διεθνούς δικαίου στις φαντασιώσεις του νέο-οθωμανισμού με κραυγαλέες αυθαιρεσίες, έχει επιφέρει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Με την πρόσθετη επώδυνησυνέπεια ενός ανεπάντεχα υψηλού φόρου αίματοςστα πεδία των διάφορων μαχών,τον οποίο είναι δύσκολο να αποδεχτεί η τουρκική κοινωνία.

Στο εσωτερικό της Τουρκίας, η πολιτική κατάσταση επιδεινώνεται ραγδαία.

Το «πραξικόπημα» του 2016 εγκαινίασε ένα απάνθρωπο κυνήγι μαγισσών εναντίον των «Γκιουλενιστών», δηλαδή όλων των αντιφρονούντων, που μοιάζει εξαιρετικά με το κυνήγι των τροτσκιστών από τον Στάλιν.

Ένας άγνωστος αριθμός ανθρώπων δολοφονήθηκε, δεκάδες χιλιάδες φυλακίστηκαν, το 95% των ΜΜΕ τέθηκε υπό τον έλεγχο των ισλαμιστών και των φασιστών ποδοπατώντας κάθε έννοια ελευθερίας της έκφρασης, το κράτος δικαίου μετατράπηκε σε εκτελεστικό όργανο της εξουσίας με την ξεδιάντροπη «καθοδήγηση» εισαγγελέων και δικαστών.

Οι συνεχείς διώξεις των εκλεγμένων συν-αρχηγών, πολιτευτών και χιλιάδων στελεχών του φιλοκουρδικούκόμματος HDPεκφράζει την αγωνία των ισλαμοφασιστών που ελέγχουν την τουρκική εξουσία, για την αυξανόμενη επιρροή του HDPκαι τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται για την μακροημέρευση τους.

Ο Ρ.Τ. Ερντογάν, όπως όλοι οι παντουρκιστές, δίνουν τεράστια σημασία στην βιτρίνα, στον φερετζέ της Τουρκικής «Δημοκρατίας». Μπορεί να εφαρμόζουν στην πράξη τις πιο τερατώδεις αυθαιρεσίες, αλλά προσέχουν υπερβολικά ώστε να έχουν πάντα ένα «φύλο συκής» σαν δικαιολογία.

Θα απαγορεύσουν την λειτουργία του HDP για (δήθεν) «δεσμούς τρομοκρατίας» με το εκτός νόμου ΡΚΚ, θα προσπαθήσουν νατροποποιήσουν το σύνταγμα ώστε να νομιμοποιήσουν την «προσαρμογή» του στις τρέχουσες εκλογικές δυνατότητες των «συνεταίρων» της εξουσίας, θα κάνουν εκτεταμένη νοθεία στις κουρδοκρατούμενες νοτιοανατολικές επαρχίες και όπου αλλού είναι δυνατόν χωρίς να πιαστούν «επί τω έργω», θα εντείνουν τις επιδόσεις τους στα FakeNews (σύμφωνα με το Forbes, το 49% των «ειδήσεων» που κυκλοφορούν επίσημα στην Τουρκία είναι FakeNews), θα προσπαθήσουν να επαναφέρουν την θανατική ποινή που καταργήθηκε στην Τουρκία το 2004 για εκφοβισμό της κοινής γνώμηςκ.α.π.

Όλα όμως αυτά, προκειμένου να τηρηθούν τα προσχήματα, απαιτούν ένα ελάχιστο, κατώτατο ποσοστό επιρροής στο εκλογικό σώμα.

Δυστυχώς για τους «συνεταίρους» της τουρκικής εξουσίας, όλες οι μετρήσεις της κοινής γνώμης δείχνουν δύο πρόσωπα να προηγούνται σταθερά για την προεδρία της Τουρκικής Δημοκρατίας: Ο δήμαρχος της ΆγκυραςΜανσούρ Γιαβάς και ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης ΕκρέμΙμάμογλου. Εκείνοι που δηλώνουν «Δεν θα ψήφιζα ποτέ για τον Ερντογάν» ανέρχονται πλέον στο 48% των δειγμάτων.Στην τελευταία δημοσκόπηση της εταιρίας Aksoy που δημοσίευσε η Cumhuriyet την Κυριακή 9 Μαΐου 2021, ακόμα και η ΜεράλΑκσενέρ ξεπέρασε τον Ερντογάν: Ο Γιαβάς προηγείται με 12,7% του Ρ.Τ.Ερντογάν, ο Ιμάμογλου με 9,5% και η Ακσενέρ με 0,1%.

Το φιλοκουρδικόΗDP με τόσες διώξεις, φυλακίσεις και μένος των κρατούντων, ήδη αποτελείρυθμιστικό παράγοντατων επερχόμενων προεδρικών εκλογών της Τουρκίας, αφού συμβάλλει σημαντικά στην δημοσκοπική εικόνα των δημάρχων Αγκύρας και Κωνσταντινούπολης.

Το εσωτερικό τοπίο συμπληρώνουν η κατάρρευση της τουρκικής λίρας, με ότι αυτό συνεπάγεται για μια μέση οικογένεια (η ισοτιμία διατηρείται σταθερά πλέον πάνω από 10 τουρκικές λίρες για κάθε 1 Ευρώ, έναντι 4 λιρών, μόλις το 2017), η ραγδαία εξάπλωση της πανδημίας από ανεπαρκή κρατική αντιμετώπιση (5 εκατομμύρια επίσημα κρούσματα, 50.000 επίσημοι θάνατοι), η «εκτίναξη» του επίσημου πληθωρισμού στο 13,6%, τα συνεχήσκάνδαλα (ο γαμπρός του προέδρου φέρεται ιδιοκτήτης μεγάλων εκτάσεων γύρω από το νέο κανάλι της Κωνσταντινούπολης το οποίο θα κατασκευασθεί από την «συμμορία των 5», δηλαδή τους πέντε «κολλητούς» εργολάβους οι οποίοι «αναλαμβάνουν» όλα τα τουρκικά δημόσια έργα, η «εξαέρωση» 2 δις δολαρίων από τον (εξαφανισμένο) «ημέτερο» ΦατίχΟζέρ με την μέθοδο των κρυπτονομισμάτων, η απώλεια 128 δις δολαρίων τα οποία (υποτίθεται) ότι δαπανήθηκαν για την στήριξη της τουρκικής λίρας, η «αναζήτηση» 159 τόνων χρυσούτηςκεντρικής τράπεζας κ.α.π.

Σ Υ Μ ΠΕ Ρ Α Σ Μ Α Τ Α: Ο ΡετζέπΤαγίπΕρντογάν γνωρίζει πολύ καλά ότι ανπαραδώσει την εξουσίατο πιθανότερο είναι να αντιμετωπίσει μια νέα «Δίκη της Πλάτης» για διαφθορά, βύθιση της «Γαλάζιας Πατρίδας», νεποτισμό και πολλά άλλα. Το τέλος του θα είναι ανάλογο με εκείνο τουΑντνάνΜεντερές το 1961 και σίγουρα η αγχόνη αν ο ίδιος επαναφέρει την θανατική ποινή, όπως επιμένει ο φασίστας συνέταιρος της τουρκικής εξουσίας προκειμένου να εκκαθαρίσει χωρίς ενοχλητικά «εμπόδια» τους αντιπάλους του.

Οι συνθήκες όμως του 2021 δεν μοιάζουν με εκείνες της δεκαετίας του 1960. Οι πιο επικίνδυνοι από τους αντιπάλους του Ρ. Τ. Ερντογάνβρίσκονται φυλακισμένοι. Ο στρατός αποδεκατισμένος από τις συνεχείς διώξεις, αλλά ακόμα ελεγχόμενος.

Η κυριαρχία των ισλαμιστών και φασιστών στασώματα ασφαλείας, την τουρκικήδικαιοσύνη, όλα σχεδόν τα θεσμικά όργανα, το συντριπτικό ποσοστό των τουρκικώνΜΜΕκαθώς και ο ιδιωτικός στρατός του Ρ. Τ. Ερντογάν(SADAT του απόστρατου ταξίαρχου ΑντνάνΤανριβέρντι, τζιχαντιστές με την καθοδήγηση της πανίσχυρης ΜΙΤ του ΦιντάνΧακάν) δεν υποχρεώνουν ούτε τον Ερντογάν, ούτε τους φασίστες να παραδώσουν την εξουσία και να χάσουν το κεφάλι ή την ελευθερία τους.

Καλυμμένα ή απροκάλυπτα θα προσπαθήσει να κρατήσει την εξουσία και την αυλή του, ακόμα και μετά από μια εκλογική ήττα.

Αυτό όμως θα αποτελέσει την θρυαλλίδαραγδαίων εξελίξεων μέσα στην Τουρκία με ένα εμφύλιο πόλεμο εξαιρετικά πιθανό αν όχι βέβαιο…

 

Υ.Γ: Ο σκοτεινός ρόλος του Ρ. Τ. Ερντογάν στην Ισραηλινο-Παλαιστινιακή σύγκρουση η οποία μαίνεται στις μέρες μας, μένει να αποδειχτεί. Πιθανότατα αποτελεί μια ακόμα απελπισμένη προσπάθεια απεγκλωβισμού από την ασφυκτική πίεση που δέχεται μέσα και έξω από την Τουρκία. Η θρασύτατη, κυνικήανάμειξη με εμπρηστικέςλαϊκίστικες κορώνες, όπως ακριβώς στην περίπτωση Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν, είναι βέβαιο πως προκαλούν την αναστάτωση, την σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό που επιδιώκει, αλλά είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα του προσφέρουν το πολυπόθητο  «σωσίβιο».

 

Πηγή: Εφημερίδα Ρήξη, Μάιος 2021