Συλλογική νεύρωση Naytex 

που έχει γίνει καθεστωτική νοοτροπία, 

έχει πιάσει εδώ και καιρό τους «γιωτάδες»,

στην Δημογεροντία της θεσμικής εκπροσώπησης 

του Εμπορίου και της Επιχειρηματικότητας.

Η μόνη ουσιαστική αντίδραση είναι αυτή 

του Γενικού Γραμματέα του Εμπορικού Συλλόγου Ξάνθης

Νικολάου Γρηγοριάδη.

Η αφετηρία των Naytex βρίσκεται,

όπως είναι ήδη διαπιστωμένη,

στην νευρική κρίση του γραφικού  κάλπικου νέου προτύπου,

που προσπαθεί να επιβάλλει δια του ψευτοτσαμπουκά 

η νεοεμφανιζόμενη φάρα των γιάνκηδων «γιωτάδων»,

που ευδοκιμεί στην εποχή μας. 

Η Αξία της σιωπής πραγματικά μοναδική και ανεκτίμητη

όταν όλοι μιλούνε.

Αυτό ήταν πάντα που με χαρακτήριζε σε όλες μου τις στάσεις.

Ο Νίκος Γρηγοριάδης όμως,

πιστός στα γραφόμενα του μεγίστου στοχαστή μας

Κορνήλιου Καστοριάδη «Είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας»,

δικαιολογημένα αντέδρασε,

απέναντι στις αγχωμένες προεδρικές φυλές,

που καθημερινά ομνύουν στην γενεαλογία

της μοναδικότητας  του προοδευτικού τους πράττειν,

καθώς ερωτοτροπούν αισχρώς ανάμεσα

στον «Περονισμό και τον Τσαβισμό».

Ένα πράττειν, κυριολεκτικά μεταξύ ανθρώπου και πιθήκου, 

στην συνέχεια της εξέλιξης του εξισωτισμού 

στην διάρκεια του φανεροζωικού  μεγααιώνα.

Εκεί όπου εκτός του προσώπου,

φιμώνεται και ο λόγος,

από τους δημιουργούς της απολίθωσης,

καθώς γοητευμένοι  αυτοί με τα κάλπικα ακόρντα, 

της ρητορικής μυθολογίας του ολοκληρωτισμού, 

και με τις κατά καιρούς συνεντεύξεις της συγκίνησης.

 

Η Ραχοκοκαλιά μας και αυτή που έδωσε την δύναμη της επιβίωσης 

στα χρόνια των αντιξοοτήτων,

ήταν η θέληση και η δύναμη του Έλληνα Ερμή.

Αυτήν την δύναμη και θέληση διακρίνω στον Νίκο Γρηγοριάδη

και η οι οποίες με κάνουν να ελπίζω ότι τελικά το τοπίο θα ξεκαθαρίσει γρήγορα από τον μπερντέ του θεάτρου σκιών.

Νίκο Γρηγοριάδη, 

καθώς καταφέρνεις να ισορροπείς ανάμεσα 

στην βάναυση μυθοπλασία τους 

και τις τραυματικά απωθημένες μνήμες μας,

 η καρδιά των Έμπορα Ερμή είναι μαζί σου.

Είναι μία μεγάλη αλληλεγγύη συγκροτημένη 

από το αίσθημα των θυσιών που έγιναν 

και από αυτές που είναι διατεθειμένη ακόμα να υποβληθεί.

Δεν ξεχνάμε ποτέ ότι όνειρό τους ήταν ο τόπος μας

να γίνει μια «αναπτυξιακή βιομηχανική  ζώνη», 

όπου η ζωή θα υπάκουε στην φράση: «aqui no vale nada».

 

Με εκτίμηση

Μιχάλης Σπανίδης

Εκδότης-Βιβλιοπώλης