Είχε δεν είχε αυτό το παιδί, μας ξάφνιασε πάλι.
Και λέω παιδί, γιατί σαν παιδί τον θυμάμαι μόνο.
Το 2016 ευτύχησα να του εκδώσω το «Το τρένο του χτες»
(Μικρό Παρίσι στις παρυφές της Ξάνθης)»
στο οποίο με αυτοειρωνεία και αυτοσαρκασμό,
μας μίλησε με την γνωστή ιδιαίτερη δικιά του φωνή,
με αυθόρμητη ευαισθησία και ειλικρίνεια,
σε τόνο εξομολογητικό που ήταν διάχυτος σε όλο του το βιβλίο.
Τώρα στηριζόμενος και πάλι στις όψεις του συνομιλείν,
αφήνει το βαθύ προσωπικό του στίγμα,
επανερχόμενος με το «Ημερολόγιο του Πατατοφαγούλη».

«Τον Πατατοφαγούλη τον εμπνεύστηκα παρατηρώντας
την ελληνική κοινωνία και πως αυτή εξελίχθηκε
από άνετη, χαρούμενη, υλιστική και με αισιοδοξία,
σε μετρημένη, λυπημένη, απαισιόδοξη αλλά πιο ανθρώπινη…….
Θέλησα να γυρίσω στην αθωότητα των παιδικών μου χρόνων που στεναχώριες και λύπες ήταν συνήθως προσωρινά συναισθήματα….»

Ο Αναστάσιος Τσορλίδης,
με μία σειρά από αφηγηματικά νήματα που συνδέονται μεταξύ τους
και που κρύβουν αναμνήσεις από την εμβάπτισή του
στο χάραμα της ζωής στην γενέθλια πόλη του,
πετυχαίνει παρόν και παρελθόν να συγχωνεύονται γόνιμα
σε ένα λογοτεχνικό παιχνίδι που χαρακτηρίζεται
από αστείες ή δραματικές στιγμές, που γεννάν
οι συνειδητές χειρονομίες των ευφυϊών διαλόγων του.

Με εκτίμηση
Μιχάλης Σπανίδης
Εκδότης-Βιβλιοπώλης