Στενοχωρημένος είναι τον τελευταίο καιρό ο Gabriel o παπαγάλος μου.
Όσο και να θέλει να μου το κρύψει, αντιλαμβάνομαι εδώ και κάποιο διάστημα πως τα πράγματα δεν πάνε καλά.
Κανονικά θάπρεπε να ΄΄ πετάει ΄΄.
Με τη φοινικοπτερίνα ( φλαμίνγκενα ) Ροζαλία σύντροφο στο πλευρό του.
Επειδή τα γεγονότα είναι καταιγιστικά, οφείλω να σας υπενθυμίσω πως ο Gabriel είναι ερωτευμένος με φοινικόπτερο ( φλαμίνγκο ) γένους θηλυκού που λέγεται Ροζαλία και ενδημεί στη λίμνη Βιστωνίδα.
Δίνουν ΄΄ τροφή ΄΄ στα social media του φτερωτού βασίλειου με τους έρωτες και τα καμώματά τους σχεδόν καθημερινά. Ιδιαίτερα στις αποικίες των φλαμίνγκο του Πόρτο Λάγος.
Το βράδυ της Κυριακής ήταν στο σπίτι, που τον βλέπει σπάνια, αφού νυχτοπερπατά.
Είναι από κοντά η ασυνήθιστη καλοκαιρία που απολαμβάνουμε, κάτι πολύ καλό για τους ερωτευμένους, σαν το Gabriel και τη Φλαμινγκία Ροζαλία.
Πάντα όταν είμαστε μπροστά στην οθόνη των υπολογιστών, ακούμε τα αγαπημένα μας τραγούδια.
Βλέποντάς τον να ακούει επανειλημμένα τη Γλυκερία να ερμηνεύει τι να φταίει, τι συμβαίνει και πονούν οι ερωτευμένοι δεν άντεξα.
– Τι έγινε ρε φίλε; Τι είναι αυτά που ακούς; Που είναι η νύφη; Εγώ σας άλλαξα και το στρώμα για να είστε άνετα.
– Μάστορα άστα. Της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος. Πότε κόλαση και πότε ο παράδεισος. Πόσο δίκαιο είχε ο Στράτος Διονυσίου.
– Tης γυναίκας η καρδιά. Όχι των θηλυκών φλαμίνγκο.
– Γυναίκες είναι και οι φλαμίνγκενες μάστορα. Απλά φοράνε όλες ροζ φορέματα και βάφουν με ίδιας φίρμας κραγιόν τα χείλη τους. Το ράμφος τους.
– Γίνε σαφής για να καταλάβω.
– Όλα πήγαιναν καλά ώσπου…μια Κυριακή, ποιός το περίμενε πως θάταν Κυριακή… που έλεγε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Κατέφθασε στη λίμνη και τους βιότοπους ο Ροζ Πάνθηρας. Αυτός από το χώρο των κινούμενων σχεδίων. Ξεμυάλισε όλες τις φλαμίνγκενες.
– Και τη Ροζαλία;
– Και τη Ροζαλία. Βγαίνουν μαζί. Τους είδαν μέχρι στη λευκή νύχτα της Κομοτηνής, στα μπαράκια της Αλεξανδρούπολης, στα καφέ της παραλίας εδώ στην ΞΑΝΘΗ. Αγκαλιά και πλάϊ – πλάϊ όλο χαρούλες, σφιχταγκαλιάσματα, ερωτικές περιπτύξεις. Ο παλιάνθρωπος την ξεμυάλισε, τη διασύρει.
– Μη σκας. Είσαι το πρώην αμόρε πάει τελείωσε. Βρες μια χήνα. Κι αυτές έχουν μακρύ λαιμό, κορμοστασιά, θα την έχεις και για φύλακα.
– Την αγαπάω ρε μάστορα.
– Ε, τότε μια λύση υπάρχει. Να την κλέψεις όπως στις παλιές καλές ελληνικές ταινίες. Να αναβιώσετε τον Αυλωνίτη, το Φωτόπουλο, το Βέγγο, τη Βασιλειάδου, τη Νοταρά, τόσους και τόσες άλλες. Άντε βρε. Καλή επιτυχία στη μικρή και μεγάλη οθόνη.
– Μάστορα έφυγα. Πάρε και τον τίτλο. ΠΑΠΑΓΑΛΟΓΑΡΓΑΛΙΣΜΑΤΑ – ΦΛΑΜΙΝΓΚΟΤΣΙΡΙΜΟΝΙΕΣ.

Στέλιος Αρσενίου