Γενιές νεοελλήνων μεγαλώσαμε παίζοντας στις αλάνες των πόλεων και των χωριών μας. Όσο οι πόλεις γέμιζαν πολυκατοικίες, τόσο λιγόστευαν οι αλάνες στις γειτονιές των πόλεων, μέχρι που εξαφανίσθηκαν εντελώς. Μόνος χώρος για παιχνίδι και αθλοπαιδίες για τα παιδιά των πόλεων, παραμένουν οι αυλές των σχολείων και οι ελάχιστες παιδικές χαρές.
Οι παιδικές χαρές τα τελευταία χρόνια τώρα έκλεισαν για λόγους ασφαλείας και για τον φόβο ατυχημάτων, μετά το τραγικό δυστύχημα στη Βούλα Αττικής.
Τελευταία και σιγά- σιγά χτίζονται και παραδίδονται από τους Δήμους σύγχρονες και ασφαλέστερες αν και πανάκριβες παιδικές χαρές, όμως αυτές είναι λίγες και μικρές.
Η μόνη λύση παραμένει η χρήση των σχολικών αυλών από τα παιδιά, ένας οικείος και ασφαλής χώρος, που έτσι κι αλλιώς παίζουν εκεί κατά τα πρωινά διαλείμματά τους.
Δυστυχώς κάποια «σοφά μυαλά» εδώ και χρόνια αποφάσισαν, πως οι σχολικές αυλές είναι επικίνδυνες για να παίζουν τα παιδιά κατά τις απογευματινές ώρες.
Σαν βασικό λόγο επικαλέσθηκαν την χρήση των σχολικών αυλών από τους ναρκομανείς λέει, που τάχατες θα πήγαιναν να κάνουν εκεί χρήση των ναρκωτικών τους ουσιών.
Και τα κατάφεραν διπλά. Αφ ενός να στερήσουν τις αυλές από τα παιδιά, αλλά ταυτόχρονα οι σχολικές αυλές να γίνουν το βράδυ άντρο ναρκομανών και παραβατικών, που πανεύκολα καβαλάνε την πόρτα ή το κάγκελο και βρίσκονται μόνοι τους στο βασίλειό τους.
Νομίζω πως είναι καιρός να ανοίξουν οι αυλές των σχολείων τα απογεύματα, για να παίζουν ελεύθερα τα παιδιά της γειτονιάς.
Σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν3462/06 άρθρο 75 παρ.1στ.(1, 3, 5, 11 και 12) όπως αυτές συμπληρώθηκαν με τις διατάξεις του Ν3852/10 άρθρο 94 παρ.4 (17,24), μπορεί οι αυλές των σχολείων, με τις ανάλογες αθλητικές τους εγκαταστάσεις, να δοθούν στους μαθητές με τη συνεργασία Δήμων-Σχολείων και συλλόγων γονέων των μαθητών.
Όσο για την ασφάλειά τους, πάντα είναι κοντά τους κάποιοι γονείς που τα επιβλέπουν. Θα μπορούσε δε αυτό να γίνεται πιο συστηματικά μέσα από τους συλλόγους γονέων των σχολείων που να αναθέτουν εκ περιτροπής κάποιους γονείς να επιβλέπουν με βάση κάποιες οδηγίες και κατά το πρότυπο του σχολικού τροχονόμου, να καλούν δε την Αστυνομία όταν θα χρειάζεται.
Εξ’ άλλου τα παιδιά μας δεν είναι πιο ασφαλή παίζοντας πάνω στους δρόμους ανάμεσα στ’ αμάξια.
Ζητούμε λοιπόν από τους υπεύθυνους που έκλεισαν τις αυλές των σχολείων , να κάνουν το αυτονόητο να τις δώσουν πίσω στα παιδιά για το απογευματινό τους παιχνίδι και τις αθλητικές τους δράσεις!!
Έχουμε χρέος να δώσουμε ζωτικό χώρο για παιχνίδι στα παιδάκια μας, πριν τα καταντήσουμε ζόμπι – ρομποτάκια, μπροστά στους υπολογιστές, τα τάμπλετ και τα κινητά τους μέσα στα διαμερίσματά μας. Καλές οι νέες τεχνολογίες, αλλά το παιδί πρέπει να μπορεί να παίζει και στην αλάνα κάποιες φορές τη βδομάδα.
Νους υγιής εν σώματι υγιεί, έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Εγώ δε θα έλεγα καλή η άσκηση του πνεύματος, αλλά τα παιδάκια έχουν ψυχή και σώμα που θέλουν και αυτά άσκηση και διασκέδαση.
Γι’ αυτό κύριοι αρμόδιοι, κάντε το αυτονόητο. Δώστε πίσω τις αυλές των σχολείων στα παιδάκια για το παιχνίδι τους!!

Για τις Ομάδες Κοινωνικής Δράσης
Κομνηνός Γεώργιος
Οικονομολόγος

Εάν συμφωνείτε με τις Ομάδες Κοινωνικής Δράσης ενώστε τη φωνή σας μαζί μας και ενταχθείτε σε κάποια Ομάδα Δράσης για να αγωνιστούμε μαζί για την λύση των προβλημάτων που ταλανίζουν την κοινωνία.
Επικοινωνήστε μαζί μας στο e-mail: okd2010@hotmail.com ή στο facebook: Ομάδες Κοινωνικής Δράσης (Omades Kinonikis Drasis).
Όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε μια πιο ανθρώπινη κοινωνία. Περιμένουμε τις ιδέες και τις απόψεις σας. Ευχαριστούμε.