Αγαπητέ Δήμαρχε,
Σε αποκαλούμε έτσι γιατί οι πολίτες σε επέλεξαν απαντώντας ένα και μόνο ερώτημα:
«Ποιος θέλουμε να ηγηθεί μιας προσπάθειας ευρύτερης συνεργασίας».
Διότι – για να μην ξεχνάμε – αυτό ήταν το ερώτημα της εκλογικής μάχης της δεύτερης Κυριακής.
Άσχετα αν κατόπιν εορτής (με τις νέες διατάξεις) το αποτέλεσμα χρησιμοποιήθηκε για να απαντηθεί – και μάλιστα σε μία ακραία έκφανσή του – το ερώτημα της πρώτης Κυριακής των εκλογών: «ποιος συνδυασμός μας εκπροσωπεί».
Εκεί οι πολίτες εμπιστεύτηκαν τον προτεινόμενο από εσένα συνδυασμό σε ποσοστό 25% – ένας στους τέσσερις, δηλαδή.
(Η τραγική ειρωνεία είναι ότι για τη διαστρέβλωση της λαϊκής βούλησης ευθύνεται όποιος – σωστά – κατηγορούσε τους «άλλους» προ τεσσάρων ετών για το γνωστό δημοψήφισμα).
Και επανερχόμαστε:
Μετά τη «νέα τάξη» η διάθεση «να συνεργαστούμε για το καλό του τόπου» έγινε «ό,τι και να κάνετε, είστε δικοί μου, και αν δεν είστε δικοί μου, δεν είστε τίποτε».
Το μαρτυρά εξάλλου και η (μη) διάθεση οποιασδήποτε ουσιαστικής προσέγγισης.
Τουναντίον, η έννοια της «προσέγγισης» μάλλον εξαντλείται στην άγρα συμβούλων από άλλους συνδυασμούς, μήπως και αποδυναμωθεί η αντιπολιτευτική ισχύς.
Αλλά από ότι φαίνεται, οι όποιες «φυγόκεντρες» τάσεις μάλλον θα συνδράμουν παρά θα παρακωλύσουν το έργο των μη ασκούντων την εξουσία.
Και αυτό γιατί – πολύ απλά – θα ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι.
Το ποιος είναι ποιος, θα αποκαλυφθεί.
(«Αντιπολίτευση» και «συμπολίτευση» στα πρόθυρα νευρικής κρίσης).