Αποτυχημένη προσπάθεια χωρίς αποτέλεσμα σημαίνει ο όρος τζίφος.
Τον βρήκα μπροστά μου όταν πριν απο κάποιους μήνες στην έναρξη της προεκλογικής περιόδου σε όλες τις συζητήσεις, σε όλα τα καφενεία, στις εξέδρες όλων των γηπέδων, παντού μα παντού κυριαρχούσαν οι λαγοί.
Ο τάδε είναι λαγός του τάδε, η τάδε είναι λαγός της τάδε, λαγοί, λαγοί, λαγοί…
Είχε γεμίσει η πατρίδα λαγούς.
Η χρονιά του λαγού, συμπληρώνουν οι Σίνες.
Είχαν ανοίξει την όρεξή μου οι λαγοί.
Θα φάμε καλά σκεφτόμουν. Λαγός, λαγοί στιφάδο.
Προμηθεύτηκα τα κατάλληλα κρεμμύδια, όλα τα άλλα συναφή, έκανα τον απαραίτητο έλεγχο στην κουζίνα, στην καραμπίνα και ξεκίνησα για τον πολυπόθητο λαγό.
Στα παραπολιτικά των περιοδικών για το κυνήγι, έγραφαν καλά λόγια για την ΞΑΝΘΗ.
Πολλοί λαγοί, καλές ράτσες και νοστιμιά, ανυπέρβλητη.
Εδώ είμαστε σκέφτηκα.
Στη διαδρομή ήρθε να με απογοητεύσει ο Νίκος Ξυλούρης με κάποιο απο τα τραγούδια του, που μετέδιδε το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου.
΄΄ Πριχού τον πιάσεις το λαγό, τι θέλεις το πιπέρι;
Όπα, όπα, όπα, τι θέλεις το πιπέρι…; ΄΄
Σε άλλον αναφέρεται, όχι σε μένα, σκέφτηκα.
Με τα πολλά, έφτασα στη ΞΑΝΘΗ.
Με δυο καλά εκπαιδευμένα σκυλιά που οσμίζονται τα πάντα όλα. Ακόμα και το Νίκο Αλέφαντο.
Ξεποδαριάστηκα να περπατώ. Κοιλάδες, οροπέδια, κάμποι, ραχούλες, βουνά, λαγοί πουθενά.
ΤΖΙΦΟΣ. ΤΖΙΦΟΣ. ΤΖΙΦΟΣ.
Μόνο παπαγάλους, παπαγαλάκια συναντούσα.
Χριστός κι Απόστολος σταυροκοπιόμουν. Αν είναι δυνατόν. Τόσοι παπαγάλοι. Μεγάλοι, μικροί, πολύχρωμοι, πολυλογάδες, πάνσοφοι.
Λες να τραγουδούσε για μένα ο θρύλος της Κρήτης;
Την επόμενη, τη μεθεπόμενη, τα ίδια.
Παπαγάλοι – παπαγαλάκια. Παπαγάλοι – παπαγαλάκια. Παπαγάλοι – παπαγαλάκια.
ΤΖΙΦΟΣ. ΤΖΙΦΟΣ. ΤΖΙΦΟΣ.
Η χρονιά του παπαγάλου, συμπηρώνουν οι Σίνες.
Στελάρα, πάλι σε εκτροφείο θα τρέχεις για να αποφύγεις τις ειρωνείες των φίλων και γνωστών με πρώτο το Νίκο Ξυλούρη, είπα στον εαυτό μου.
΄΄ Πριχού τον πιάσεις το λαγό, τι θέλεις το πιπέρι;
Όπα, όπα, όπα, τι θέλεις το πιπέρι…; ΄΄.

Στέλιος Αρσενίου