Τελικά οι εκπλήξεις του ανορθολογισμού είναι ο κανόνας,

στο έπος της καθημερινότητας.

Ιδίως όταν ο διάλογος προκαλεί σύγχυση.

Προπαγανδίζουν συνεχώς ότι βρίσκονται σε διαμάχη με την ανάγκη.

Επιστρατεύονται οι χαρακτήρες για να ξαναβρεθούν

οι ασφαλείς βεβαιότητες του παρελθόντος.

Η πρόσοδος, ανέκαθεν ήταν νόστιμη.

Στην κερκίδα ο οργασμός της ντουντούκας μαστουρώνει

την Νέα Γενιά του πόπολου.

Εξωτικές γλώσσες ευδοκιμούν σε κωδικούς,

διόλου ευκαταφρόνητων αμοιβών.

Η επιστράτευση της αυθαίρετης πίστης

Τελικά οι εκπλήξεις του ανορθολογισμού είναι ο κανόνας,

στο έπος της καθημερινότητας.

Ιδίως όταν ο διάλογος προκαλεί σύγχυση.

Προπαγανδίζουν συνεχώς ότι βρίσκονται σε διαμάχη με την ανάγκη.

Επιστρατεύονται οι χαρακτήρες για να ξαναβρεθούν

οι ασφαλείς βεβαιότητες του παρελθόντος.

Η πρόσοδος, ανέκαθεν ήταν νόστιμη.

Στην κερκίδα ο οργασμός της ντουντούκας μαστουρώνει

την Νέα Γενιά του πόπολου.

Εξωτικές γλώσσες ευδοκιμούν σε κωδικούς,

διόλου ευκαταφρόνητων αμοιβών.

Η επιστράτευση της αυθαίρετης πίστης

που έχει αγκυροβολήσει στο αλάνθαστο της πίστης,

μάχεται να άρει την ενοχή.

Η διπλωματία με την τέχνη του παπατζή

προσπαθεί να σώσει την πράξη.

Παρεμβάσεις,

με την ελέω Θεού ιδιότητα του ειδότος.

Το σκάψιμο άρχισε.

Τώρα αρκετοί εστί,

αυτοί που γοητεύονται από το θέαμα της καταστροφής και της διάλυσης.

Συνεχής η καλλιέργεια του θυμικού με προσόντα

την δημαγωγία και τον λαϊκισμό.

Έξοχα κατορθώματα από μία ακολουθία πράξεων,

που έρχονται και αναπαύονται στα προσοδοφόρα πεδία

της χώρας των στοχαστών.

Η Πόλη ακινητοποιημένη και θορυβημένη από τις σκιές,

αδυνατεί να τα υπερβεί.

Η μόνιμη δικαιολογία τους,

ότι το σεξ προκαλεί πονοκέφαλο,

δεν πείθει.

Η διαστροφή της εικονικής επανάστασης,

θεωρείται για τινές, τελικά δημοκρατία.

Σχήμα βολικό,

που θέλει τους αναμάρτητους και άσπιλους

να ελέγχουν ασφυκτικά την ζωή αυτού του τόπου,

ομνύοντας στους δικούς τους ανύπαρκτους αγώνες,

ανεξαρτήτου χρωματισμού,

αρνούμενο να κοιταχτεί στον καθρέφτη.

Το πολίτευμά τους,

λαθραίος εισβολέας στον κύβο του Ρούμπικ,

απαιτεί να απολογούμαστε προκαταβολικά,

για τον ίλιγγο που τους προκαλεί η κάθε μηχανική μας.

Αλλά τι νόημα έχουν όλα αυτά.

Η επιβίωση προέχει, με θεσμικό παντεσπάνι.

Οι Μαχαλάδες αυτής της Πόλης ξέρουν πολύ καλά

να λησμονούν,

κάνοντας άμεσα αποδεκτό τον αναληθή λόγο των αλληλέγγυων.

Στην Πόλη του περίπου,

Η Παρέλαση  συνεχίζεται…..

 

Με εκτίμηση

Μιχάλης Σπανίδης

Εκδότης-Βιβλιοπώλης