Αποτελεί πλέον, νόμο του κράτους, η καλλιέργεια κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς.

Με το ΦΕΚ 1692/15 καθορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις της καλλιέργειας και της μεταφοράς του παραγόμενου προϊόντος στα κέντρα αγοράς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Η ελληνική αστυνομία είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την παρακολούθηση της φύτευσης, της καλλιέργειας, της συγκομιδής και για τη συνοδεία της μεταφοράς, μέχρι την παράδοση της κάνναβης στα κέντρα αποθήκευσης και στην αγορά.

 

Αποτελεί πλέον, νόμο του κράτους, η καλλιέργεια κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς.

Με το ΦΕΚ 1692/15 καθορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις της καλλιέργειας και της μεταφοράς του παραγόμενου προϊόντος στα κέντρα αγοράς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Η ελληνική αστυνομία είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την παρακολούθηση της φύτευσης, της καλλιέργειας, της συγκομιδής και για τη συνοδεία της μεταφοράς, μέχρι την παράδοση της κάνναβης στα κέντρα αποθήκευσης και στην αγορά.

 

Οσοι είχαν κάποιες αμυδρές ελπίδες ότι η ελληνική διαπραγματευτική ομάδα με τους θεσμούς θα προέβαλε αντιστάσεις και αντιρρήσεις στις απαράδεκτες επιλογές και προειλημμένες τροϊκανές δεσμεύσεις σε βάρος της κοινωνίας μας, επλανήθηκαν πλάνην οικτράν.

Οι συγκυβερνώντες αδιαφορώντας για την καταστροφή του κοινωνικού ιστού της χώρας με διαπραγμάτευση – συμφωνία fast track σε ότι τους ζητήθηκε, έκλεισαν εν ριπή οφθαλμού, χωρίς όρους, προϋποθέσεις και αστερίσκους την τεχνική συμφωνία και πανηγυρίζουν δεόντως.

Δεν έχουν αντιληφθεί ότι οι συμφωνίες είναι για να τηρούνται κατά γράμμα έστω και αν δε διεκδικούν την πατρότητά τους, αν δεν είναι στο DNA τους και μοιάζουν με το γνωστό παραμύθι του βιολιού του χότζα που ναι μεν δεν ακούγεται κατά την υπογραφή, θ’ αντηχήσει και θ’ ακουστεί την επόμενη μέρα, πολύ δυνατά και καθαρά και το βουητό θα πνίξει για μια ακόμη φορά τη φτωχευμένη ελληνική κοινωνία.

Η ισχύς των νέων προαπαιτουμένων της τεχνικής συμφωνίας είναι οι άνεμοι που σπέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ και όπως λέει ο λαός μας θα θερίσει θύελλες και τυφώνες.

Γνωρίζουν καλά οι συγκυβερνώντες ότι, γελά καλύτερα όποιος γελά τελευταίος.

Και ο τελευταίος είναι πάντα ο ελληνικός λαός, ο οποίος άλλους τους ανεβάζει στα σύννεφα και άλλους τους κατεβάζει στα τάρταρα, σύμφωνα με την ατάκα της Μίτση Κωνσταντάρα στη γνωστή ταινία “ο στρίγκλος που έγινε αρνάκι” με πρωταγωνιστή τον αδελφό της Λάμπρο Κωνσταντάρα.

 

Από το “go home” κα Μέρκελ, φθάσαμε στο “ya frau” Μέρκελ.

Από τους προεκλογικούς χώρους της πεντοζάλης και τους ζουρνάδες, φθάσαμε σήμερα στις υποκλίσεις και στο “ναι” σε όλες τις επιθυμίες και τις απαιτήσεις των δανειστών και εταίρων.

Από το εμείς θ’ αποφασίζουμε για τα της χώρας μας, φθάσαμε στο άλλοι ν’ αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς.

Από το τρένο της ανάπτυξης και την απογείωση της ελληνικής οικονομίας, φθάσαμε να είμαστε οι ουραγοί της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Από την πάταξη της διαφθοράς, την πάταξη του λαθρεμπορίου και της εισροής εκατομμυρίων στα κρατικά ταμεία, σήμερα ζούμε στους ρυθμούς της ασύδοτης παραοικονομίας που πανηγυρίζει, κάνοντας ατέλειωτα πάρτυ.

Από την προεκλογική ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο της ελληνικής κοινωνίας, σήμερα ζούμε τον απόλυτο εφιάλτη των μειώσεων μισθών και συντάξεων, τις ανεξέλεγκτες επιθυμίες των αδηφάγων αγορών και τη φτωχοποίησης των ελληνικών νοικοκυριών.

Από το κανένα σπίτια σε χέρια τραπεζίτη και τη δυναμική αντίσταση της κοινωνίας κόντρα στους πλειστηριασμούς, φθάσαμε σήμερα στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς τραπεζών και εφορίας και σε ξυλοδαρμούς των πολιτών που αντιστέκονται στην αρπαγή της ιδιωτικής περιουσίας από τις κρατικές δυνάμεις καταστολής, τα γνωστά ΜΑΤ, δείχνοντας υπερβάλλον ζήλο και αφοσίωση στην εκτέλεση των αντιλαϊκών εντολών.

Από την περήφανη εξωτερική πολιτική και τις βαρύγδουπες εκφράσεις της εθνικής κυριαρχίας, σήμερα συρόμαστε πίσω από τις επιθυμίες των σκοπιανών και χορεύουμε πολιτικά στις επιθυμίες και στους αμανέδες του Ερντογάν.

Και σήμερα, επανέρχονται οι συγκυβερνώντες με μπροστάρη τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα με το νέο επικοινωνιακό σποτ και το αφήγημα για “ιθαγενείς” ότι ήταν δέσμευση και έγινε πράξη.

Ζούνε και υπάρχουν σ’ έναν κόσμο εικονικής πραγματικότητας, αγνοούν επιδεικτικά τα προβλήματα της κοινωνίας και την καθημερινότητα των ελληνικών νοικοκυριών, νομοθετούν και υπερψηφίζουν, ίσως, μερικοί χωρίς να γνωρίζουν τις επιπτώσεις στην κοινωνία της ψήφου τους, γνωρίζοντας όμως πολύ καλά ότι, με τη θετική τους ψήφο παραμένουν βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου, αμείβονται με τους παχυλούς μισθούς τους, εξακολουθούν ν’ απολαμβάνουν τα οφίτσιά τους, κυβερνάνε τη χώρα, παραμένουν στην εξουσία.

Οι προσεχείς εκλογές θα φέρουν τεράστιες αριθμητικές βουλευτικές ανατροπές, πολιτικά, κάποιοι θα ψάχνουν να βρουν λαγούμι για να κρυφτούν, λογοδοτώντας στον ελληνικό λαό για τις αποφάσεις τους.

Ο λαός λέει, ότι, “καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια”…