Αν και ζούμε στην εποχή του διαδικτύου, αν και έχουν εκμηδενιστεί οι ιντερνετικές αποστάσεις στη χώρα μας, τη δημοκρατική Ελλάδα, δεν έχουν τη δυνατότητα συμμετοχής στις εκλογές της 25ης Γενάρη οι 100.000 δεκαοκτάρηδες του 2015 και οι 250.000 νέοι που μετανάστευσαν στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Μάλλον, η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Σαμαράς τους κατατάσσει σε “αντίπαλα” πολιτικά στρατόπεδα και δεν εξυπηρετούν τις πολιτικές επιδιώξεις του.

Αν και ζούμε στην εποχή του διαδικτύου, αν και έχουν εκμηδενιστεί οι ιντερνετικές αποστάσεις στη χώρα μας, τη δημοκρατική Ελλάδα, δεν έχουν τη δυνατότητα συμμετοχής στις εκλογές της 25ης Γενάρη οι 100.000 δεκαοκτάρηδες του 2015 και οι 250.000 νέοι που μετανάστευσαν στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Μάλλον, η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Σαμαράς τους κατατάσσει σε “αντίπαλα” πολιτικά στρατόπεδα και δεν εξυπηρετούν τις πολιτικές επιδιώξεις του.

Μικρόψυχες πολιτικές πρακτικές, που καταρρακώνουν και υποβαθμίζουν το περί δικαίου αίσθημα, μιας νεολαίας που αναζητά διεξόδους και ευκαιρίες, μέσα από την κατασκευασμένη κρίση αξιών, θεσμών και οικονομίας, αποκλείονται από την ψηφοφορία στις 25 του μηνός “εσκεμμένα”, λόγω συστήματος και γραφειοκρατικών διαδικασιών.

Κύριε Σαμαρά, το τάξιμο που μας έκανες για το ελεύθερο σε όλη τη χώρα Wi Fi πότε θα μας το κάνεις;

Η νεολαία σ’ έχει καταγράψει στα κατάστιχα της, στη μνήμη του σκληρού δίσκου της νιότης, επιεικώς, ως πολιτικά αναξιόπιστο.

 

Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου με όλα τα λάθη και τις παραλείψεις του, βγήκε μποστά και με παρρησία ίδρυσε το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών και καταθέτει τη δική του άποψη για τη δύσκολη, κρίσιμη και νεφελώδη περίοδο της ακυβερνησίας της χώρας από το ΠΑΣΟΚ και τον ίδιο.

Αντίθετα ο Κώστας Καραμανλής έχει εξαφανιστεί από το πολιτικό προσκήνιο, δεν κάνει καμία αναφορά για το επίμαχο διάστημα 2004 – 2009 της διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία και τον ίδιο.

Κατά τον Γιώργο Παπανδρέου λειτούργησε πυροσβεστικά στα οικονομικά αδιέξοδα που παρέλαβε από τον Κώστα Καραμανλή, τονίζοντας χαρακτηριστικά και με έμφαση, ότι είναι άδικο και πολιτικά ανέντιμο να κατηγορούνται οι πυροσβέστες (ΠΑΣΟΚ) που προσπάθησαν και έσβησαν τη φωτιά και οι εμπρηστές (ΝΔ) να παραμένουν στο απυρόβλητο.

 

Οσο πλησιάζουμε προς την κάλπη όλοι και όλα συνηγορούν στη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα. Τα μόνα ζητούμενα το βράδυ των εκλογών είναι πόσα κόμματα θα πιάσουν το όριο του 3% για είσοδό τους στο ελληνικό κοινοβούλιο και αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα φθάσει στο όριο της κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας.

Δημοσκόποι και πολιτικοί αναλυτές σήμερα θεωρούν ότι, ο ΣΥΡΙΖΑ αγγίζει το όριο της αυτοδυναμίας και με τη δυναμική των τελευταίων ημερών θα ξεπεράσει το στόχο.

 

FΧαράς ευαγγέλια για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της Αθήνας και το διαφημιστικό μπάτζετ που θα εισπράξουν από την προβολή κομμάτων και πολιτικών τηλεοπτικών σποτ.

Όλα αυτά τα ποσά, κάποια εκατομμύρια, προέρχονται από χρηματοδότηση μέσω κρατικού προϋπολογισμού των κομμάτων.

Ο λογαριασμός και το μάρμαρο θα πληρωθεί από όλους μας.

Δε γνωρίζουμε αν θα γίνει συμψηφισμός των ποσών που θα λάβουν τα ΜΜΕ με τις όποιες οφειλές, αν έχουν, σε δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία και εργαζόμενους.

Θα υπάρξει η ίδια και ίση μεταχείριση με τις επιδοτήσεις των αγροτοκτηνοτρόφων που συμψηφίζονται με οφειλές σε δημόσια ταμεία και τράπεζες ή με το “μπλοκάρισμα” λογαριασμών ταμιευτηρίου για οφειλές στο δημόσιο;

 

Ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος προσπαθούν ανεπιτυχώς, να πείσουν τους έλληνες ψηφοφόρους, ότι, όταν το χρέος ήταν 120 / 100 του ΑΕΠ δεν ήταν βιώσιμο – διαχειρίσιμο και σήμερα, που έχει φτάσει σε δυσθεόρατα ύψη, στο 180 / 100 είναι και βιώσιμο και διαχειρίσιμο.

Εγινε κούρεμα του ελληνικού χρέους στο 120 / 100 και δε χρειάζεται κούρεμα στο 180 / 100.

Οι παθογένειες της ελληνικής οικονομίας συνεχίζονται, είναι η θηλιά στο λαιμό της χώρας και κάθε μέρα με την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική, κόβουν την αναπνοή της χώρας.

Σήμερα, δυστυχώς, συνεχίζουμε να δανειζόμαστε από την Ευρωπαϊκή Ενωση, όχι για ανάπτυξη της οικονομίας και για αναπτυξιακές δράσεις, αλλά για να αποπληρώσουμε τους τόκους και να ανανεώσουμε το κεφάλαιο, το οποίο μας έχουν δανείσει και να μεταφέρουμε τα λάθη μας και τις οφειλές μας στις επόμενες αγέννητες ελληνικές γενιές.

Οφειλές που έχουν ρήτρα αποπληρωμής με αγγλικό δίκαιο… τουτέστιν θα αποφασίζουν τα αγγλικά δικαστήρια για ότι ήθελε προκύψει στο μέλλον και με εθνικά επιζήμιες συνέπειες.

Το χρέος δε σβήνεται, δεν αποπληρώνεται  με δανεικά. Είναι βασικό θεώρημα της οικονομικής επιστήμης.

Το άσπρο είναι πάντα άσπρο και το μαύρο είναι πάντα μαύρο, όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να το συνδέσουν με άλλες χρωματικές αποχρώσεις.

Ζούμε σε μια χώρα και σε μια κοινωνία, που το επιθυμητό το ρετουσάρουμε ως εφικτό… με παράλογες απαιτήσεις, και παράλογες ιδέες, χωρίς ίχνος πολιτικής ντροπής… σε παράλογους καιρούς.

Και ο θυμόσοφος λαός μας λέει: “Το μόνο σχοινί δε φτάνει… το διπλό φτάνει και περισσύει…”