«Τι σόι καπιταλισμός είναι αυτός;», με αφορμή τις διαδικασίες ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας από την κυβέρνηση.

«Τι σόι καπιταλισμός είναι αυτός;», με αφορμή τις διαδικασίες ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας από την κυβέρνηση. Σε άρθρο του με τίτλο «Καπιταλισμός ζούγκλα, χωρίς κανόνες και διαιτητή!» αναφέρει: «Έτσι γίνονται οι αποκρατικοποιήσεις στην ΕΕ; Δεν υποχρεούνται τα κράτη – μέλη να διενεργούν διεθνείς διαφανείς διαγωνισμούς για την ισονομία, τον υγιή ανταγωνισμό και την προστασία του δημοσίου συμφέροντος; Τι σόι καπιταλισμός είναι αυτός, χωρίς κανέναν κανόνα και κανέναν επίσημο διαιτητή; Ούτε στην εποχή του Γέλτσιν όπου οι κλέφτες – ολιγάρχες διαμοίραζαν νύχτα τα ιμάτια των περιουσιακών στοιχείων της ΕΣΣΔ δεν γίνονταν (που λέει ο λόγος) τέτοια πράγματα. Δεν μιλάμε για συμφωνίες μεταξύ δύο ιδιωτικών μερών. Εδώ έχουμε να κάνουμε με γκανγκστερικό ξεπούλημα εθνικής περιουσίας».

Η αγωνία του λοιπόν είναι το πώς «με κανόνες και διαιτητή» θα γίνει η εκποίηση της λαϊκής περιουσίας. Αλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εναντιώνεται στις ιδιωτικοποιήσεις, αλλά στον τρόπο και τη μορφή τους. Θέλει διαφάνεια, λες και εδώ βρίσκεται το κυρίως το πρόβλημα και όχι σ’ αυτές καθεαυτές τις ιδιωτικοποιήσεις, με τις οποίες συμφωνεί, ως ένα μέσο αντιμετώπισης της κρίσης σε όφελος του κεφαλαίου και ταυτόχρονα είναι υπέρμαχος των συμπράξεων δημόσιου – ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ). Βέβαια, η κρατική ιδιοκτησία στον καπιταλισμό πάλι σε όφελος του κεφαλαίου δρα και λειτουργεί, αλλά η διέξοδος δεν είναι στις ιδιωτικοποιήσεις και τα ΣΔΙΤ, αλλά να γίνουν λαϊκή περιουσία. Αλλωστε η δημόσια περιουσία έχει ποτιστεί με τον ιδρώτα του λαού, αφού κυρίως με δικά του χρήματα μέσω φορολογίας έχει αποκτηθεί.

Στην ουσία, αυτό που αποκαλύπτεται μέσα από το συγκεκριμένο άρθρο δεν είναι οι αγωνίες του συντάκτη του, αλλά η στρατηγική και η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Η πολιτική του αρχίζει και τελειώνει, ανεξάρτητα από τις όποιες φραστικές εξάρσεις, στο πώς θα γίνει… καλύτερος ο καπιταλισμός, πώς θα τον διαχειριστεί με «κανόνες και διαιτητή». Θέλει κάτι από καπιταλισμό με… «ανθρώπινο πρόσωπο». «Ηθικό καπιταλισμό», λες και υπάρχει ηθική στο κυνήγι του κέρδους. Μάλιστα γίνεται και επίκληση του τρόπου με τον οποίο πραγματοποιούνται οι «αποκρατικοποιήσεις» στην ΕΕ, που όπως αναφέρεται επικρατεί «ισονομία» και «υγιής ανταγωνισμός». Πρόκειται για συνειδητό ψέμα και προπαγάνδα ωραιοποίησης της ΕΕ και της πολιτικής του ευρωμονόδρομου.

Επειδή γίνεται αναφορά σ’ αυτόν τον… αγγελικά πλασμένο κόσμο της ΕΕ, που έχει «κανόνες» και «διαιτητές», να σημειώσουμε ότι ένας από τους θεματοφύλακες αυτών των κανόνων, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μ. Ντράγκι (η μια από τις τρεις συνιστώσες της Τρόικας), προχθές κατηγορήθηκε επίσημα από το «Corporate Europe Observatory» (Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών) για «έλλειψη ανεξαρτησίας», καθώς είναι μέλος του διεθνούς φόρουμ «Group of Thirty» (G30) των ηγετών του δημόσιου και ιδιωτικού χρηματοπιστωτικού κλάδου. Το φόρουμ αυτό στο οποίο συμμετέχει ο Ντράγκι, σύμφωνα με την καταγγελία, «έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός λόμπι που προωθεί τα συμφέροντα των μεγάλων ιδιωτικών τραπεζών». Αυτός λοιπόν είναι ο καπιταλισμός και αυτοί είναι οι κανόνες του. Αλλά το ίδιο ισχύει και με τα στελέχη των αστικών κομμάτων και κυβερνήσεων. Λίγα κυβερνητικά στελέχη έχουν αναδειχτεί κατά καιρούς αφού θήτευσαν πρώτα ως στελέχη μονοπωλιακών ομίλων;