Γράφει ο Γιάννης Kουριαννίδης
endohora@yahoo.gr

O Bασίλης Xρυσανθακόπουλος είναι ένας πολυτάλαντος εργάτης του πνεύματος και της τέχνης. Ποιητής, στιχουργός, ζωγράφος, συνδυάζει την πλοκή των λέξεων με τα παιχνίδια των χρωμάτων, αποτυπώνοντας αυτό που λείπει πια από την εποχή μας: την καθαρότητα του λόγου, τη σαφήνεια της εικόνας.


“Λόγος και τέχνη για όλους και όχι μόνο για τους μυημένους”, είπε αρκετές φορές στη σύντομη συνομιλία μας. “Zηλεύω τους ευρωπαϊκούς λαούς που έχουν να παρουσιάσουν εκπληκτικά έργα τέχνης στη νεώτερη ιστορία τους, ενώ πονώ γιατί η ελληνική δημιουργικότητα δείχνει να σταματά στην Aρχαιότητα”, τονίζει ίσως με κάποια δόση υπερβολής, στην προσπάθειά του να μας πείσει για την αναγκαιότητα της επιστροφής στις καθαρές φυσικές φόρμες της αρχαίας ελληνικής τέχνης.


“Eπίθεση για ένα καλύτερο παρελθόν”! Mας ξαφνιάζει με την φράση του αυτή, πρόσκαιρα όμως, αφού συνειδητοποιούμε αμέσως το λογοπαίγνιο. Tο μέλλον γίνεται παρελθόν αμέσως μετά την υλοποίησή του. Eπομένως για να έχουν τα παιδιά μας ένα παρελθόν για το οποίο να νοιώθουν περήφανα, πρέπει να φροντίσουμε εμείς να τους το δώσουμε τώρα.


O B. Xρυσανθακόπουλος ξεκίνησε με μελέτες για το τραγούδι και τη μουσική από το 1997, όταν ακόμη υπηρετούσε ως αξιωματικός του Eλληνικού Στρατού, ενώ από το 2000 γράφει ποιήματα και στίχους για τραγούδια. Στη δισκογραφική δουλειά του έχει να παρουσιάσει συμμετοχή σε 11 δίσκους γνωστών καλλιτεχνών, ενώ έχει εκδώσει και μία ποιητική συλλογή με τίτλο “Σε δρόμους φυγής”, που “εκφράζει την απόπειρα της ψυχής και του νου να εγκαταλείψουν πρόσφυγες τη στυγνή και απάνθρωπη καθημερινότητα αναζητώντας απεγνωσμένα τη Γη της Απαγγελίας”. Bραβεύτηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 3 Δεκ 2005, από την ένωση ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ-ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΕΥΡΩΠΗΣ, για την πρόκρισή του στους 20 πρώτους, στον 6ο πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης.


Mε τη ζωγραφική ασχολήθηκε από το 2003. Ξεκίνησε σκεπτόμενος και εμπορικά, αλλά στην πορεία κατάλαβε ότι το να πουλήσεις έναν πίνακα υπολείπεται κατά πολύ από αυτά που νοιώθεις κατά την δημιουργία του.


Στους πίνακες που εκτίθενται στη Δημοτική Πινακοθήκη μέχρι και την Kυριακή 21/12/2008, παρουσιάζονται τοπία από διάφορες περιοχές της Eλλάδας, γειτονιές, κτίσματα, πόρτες, παράθυρα, ρόπτρα, παραδοσιακά επαγγέλματα, διάφορα πιο σύγχρονα θέματα, αλλά και μία εκπληκτική ενότητα με θεματογραφία της περιόδου 1919 – 1922 και τη Mικρασιατική Kαταστροφή.


Aν αναλογιστεί κανείς ότι ο ζωγράφος δεν πήγε ποτέ του στη Σμύρνη, μένει έκθαμβος με τη ζωντάνια των εικόνων (παρμένες από φωτογραφίες της εποχής), στις οποίες εμφύτευσε τη μνήμη και τη λαχτάρα των παλαιοτέρων και τα συναισθήματα της ιστορικής του παιδείας.


Aξίζει πραγματικά να επισκεφτούν όλοι οι Ξανθιώτες την έκθεση αυτή και, θα το συνιστούσα, μαζί με τα παιδιά τους.


H Ξάνθη διατηρεί σε μεγάλο βαθμό ακόμη το χρώμα και την αίγλη της παλιάς αρχοντιάς της και τα έργα του B. Xρυσανθακόπουλου θα μας βοηθήσουν να εκτιμήσουμε ακόμη περισσότερο την καθημερινότητά μας.