Πριν 30 και κάτι χρόνια, Ιούνιο 1978, καθώς εγκαταλείπαμε για πάντα την εκκλησιαστική σχολή, οι απόφοιτοι του σχολικού έτους 1977 – 78 δώσαμε ραντεβού για να ξαναενώσουμε και να δυναμώσουμε τους κρίκους της φιλίας μας, για να αναπολήσουμε την ανεμελιά της μαθητικής ζωής, τη ζωντάνια της νιότης, να μοιραστούμε τις εμπειρίες που ζήσαμε στη διαδρομή των τριάντα ετών που μεσολάβησαν…

Πριν 30 και κάτι χρόνια, Ιούνιο 1978, καθώς εγκαταλείπαμε για πάντα την εκκλησιαστική σχολή, οι απόφοιτοι του σχολικού έτους 1977 – 78 δώσαμε ραντεβού για να ξαναενώσουμε και να δυναμώσουμε τους κρίκους της φιλίας μας, για να αναπολήσουμε την ανεμελιά της μαθητικής ζωής, τη ζωντάνια της νιότης, να μοιραστούμε τις εμπειρίες που ζήσαμε στη διαδρομή των τριάντα ετών που μεσολάβησαν…


Σε μια αλυσίδα κάποιοι κρίκοι στενάζουν, κάποιοι λίγοι πονούν, κάποιοι όμως αντέχουν. Κάποιοι, ελάχιστοι ευτυχώς ξέχασαν, κάποιοι δεν μπόρεσαν να έρθουν αφού βρίσκονται στη “γειτονιά των αγγέλων”. Οι περισσότεροι όμως εκμηδενίσαμε τις αποστάσεις που χωρίζουν τις πόλεις που ζούμε, και πιστοί στο ραντεβού μας, συναντηθήκαμε στην εκκλησιαστική σχολή της Ξάνθης, το Σάββατο 15 Νοεμβρίου.


Ολοι μας σχεδόν (εμφανώς αλλαγμένοι) με περιττά κιλά, γκρίζους κροτάφους και ρυτίδες αλλά και με περισσή ζωντάνια και κέφι, ξαναζωντανέψαμε τα χρόνια της νιότης μας.


Στο πλατύσκαλο της σχολής “ποζάρουμε” για την αναμνηστική φωτογραφία.


Μαζί καθηγητές και μαθητές, συναντηθήκαμε, συζητήσαμε, θυμηθήκαμε, συγκινηθήκαμε, διασκεδάσαμε με την ψυχή μας στην αίθουσα της ταβέρνας “Βιων” αποδεικνύοντας ότι οι αλλαγές στην εξωτερική εμφάνιση ελάχιστη σχέση έχουν με την ζωντάνια της ψυχής… και βέβαια η σκέψη μας ήταν κοντά και σ’ αυτούς που για κάποιο λόγο ο καθείς, δεν μπόρεσαν να παραστούν.


Ευχαριστούμε το Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ξάνθης κ.κ. Παντελεήμονα που τίμησε με την παρουσία του την εκδήλωσή μας.


Σημαντική υπήρξε και η προσφορά του δ/ντή της εκκλησιαστικής σχολής πρωτοπρεσβύτερου κ. Στέφανο Τρασανίδη.


Με “20” βαθμολογούμε τους αγαπητούς καθηγητές μας που μας τίμησαν με την παρουσία τους: κ.κ. Ιωάννη Αλεξανδρίδη, Γεώργιου Γερασίμου, Δημήτριο Γεωργαντζή, Νικόλαο Δράκο, Κυριάκο Ζουμπουλίδη, Βασίλειο Κεμανετζή, Δημήτριο Λαζαρίδη, Σάββα Λαζαρίδη, Αγγελο Μάντσιο, Ιωάννη Μαντουλίδη, Ανδρέα Μόσχου, Χαράλαμπο Μουζουρίδη, Δημήτριο Παυλίδη, Σοφοκλή Τοκατλίδη.


Φεύγοντας ανανεώσαμε το ραντεβού μας για να γιορτάσουμε τα 40 χρόνια από την αποφοίτησή μας το 2018 “Θεού θέλοντος και των ανθρωπίνων πραγμάτων επιτρεπόντων”.


Εύχομαι σε όλους μας καλή υγεία, προκοπή και θάρρος στις δυσκολίες, την ευλογία του Θεού πάνω στις οικογένειες μας και στην πατρίδα μας.


Εύχομαι τέλος όλοι μας να ατενίζουμε τη ζωή μας με ματιά περισσότερο ονειροπόλα και ευαίσθητη! Τα τριάντα χρόνια που μεσολάβησαν, συσσώρευσαν στην ψυχή του καθενός μας επαρκή συναισθηματικό πλούτο, ώστε να το καταφέρουμε…


Παρόντες στη συνάντηση:


Αλεξανδράκης Νικόλαος, Αραμπατζής Απόστολος, Αραμπατζής Αριστείδης, Βασιλακούδης Δημήτριος, Δαλαμαγκίδης Δημήτριος, Θεοδοσιάδης Αθανάσιος, Ιωαννίδης Ιωάννης (ιερεύς), Καλαϊτζής Γεώργιος, Καπούδης Μιλτιάδης, Κελεσίδης Κωνσταντίνος, Καλβίνος Χρήστος, Μακρόγλου Ανδρέας, Μαζαράκης Αγγελος (ιερεύς), Μούρθος Κοσμάς, Μούτσος Δημήτριος (ιερεύς), Μυλωνάς Αναστάσιος, Μιχαλάκος Αντώνιος, Λιάκος Ευάγγελος (ιερεύς) Παπαδάκης Κωνσταντίνος, Παπαδόπουλος Αλέξανδρος, Τσολάκης Κωνσταντίνος, Τζεβελέκος Ηλίας, Φυτόπουλος Θεόκλητος, Χαρίτος Χαράλαμπος (ιερεύς), Χατζηαντωνίου Κωνσταντίνος, Κοριανόγλου Θεόδωρος (ιερεύς), Παπαχρήστου Χαράλαμπος (ιερεύς), Σαπουνίδης Απόστολος (ιερεύς), Καλλίδης Αθανάσιος και Τσαλκιτζής Αναστάσιος.



Αγαπητοί “συμμαθητές”


να είστε ευτυχισμένοι.



“να πας για το καράβι σου


χαρούμενος  με δώρο


πολύτιμο, πεντάμορφο,


να το χει ς


για κειμήλιο


δώρο που οι φίλοι συνηθούν 


στους φίλους να χαρίζουν”