Εκκλησιασμός μαθητών

Την Παρασκευή 28 Ιανουαρίου, δύο μέρες πριν από τον εορτασμό της γιορτής των Τριών Ιεραρχών, προστατών της εθνικής μας παιδείας, οι υπεύθυνοι των σχολικών μονάδων έλαβαν εντολή να εκκλησιασθούν οι μαθητές όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης στον ακριτικό μας Νομό.
Ο λόγος του προεόρτιου εκκλησιασμού εύλογος και δικαιολογημένος, μια και η από αιώνες καθιέρωση τιμής στους προστάτες των γραμμάτων Αγίων Τριών Ιεραρχών, για τη φετινή χρονιά, ημερολογιακά έπεφτε την Κυριακή.
Μέχρις εδώ τίποτε το αξιόμεμπτον δεν μας προέκυψε.
Οι μαθητές, με τους ανά σχολική μονάδα ορισθέντας καθηγητές τους, μετέβησαν στους ενοριακούς ναούς προς εκκλησιασμό τους…

Την Παρασκευή 28 Ιανουαρίου, δύο μέρες πριν από τον
εορτασμό της γιορτής των Τριών Ιεραρχών, προστατών της εθνικής μας παιδείας, οι
υπεύθυνοι των σχολικών μονάδων έλαβαν εντολή να εκκλησιασθούν οι μαθητές όλων
των βαθμίδων εκπαίδευσης στον ακριτικό μας Νομό.

Ο λόγος του προεόρτιου εκκλησιασμού εύλογος και
δικαιολογημένος, μια και η από αιώνες καθιέρωση τιμής στους προστάτες των
γραμμάτων Αγίων Τριών Ιεραρχών, για τη φετινή χρονιά, ημερολογιακά έπεφτε την
Κυριακή.

Μέχρις εδώ τίποτε το αξιόμεμπτον δεν μας προέκυψε.

Οι μαθητές, με τους ανά σχολική μονάδα ορισθέντας καθηγητές
τους, μετέβησαν στους ενοριακούς ναούς προς εκκλησιασμό τους…

Η εικόνα όμως που βγήκε προς τα έξω, μετά την αθρόα
προσέλευση τους στο Ναό των Αγίων 12 Αποστόλων, δεν ήταν η πρέπουσα. Πάρα πολλοί
μαθητές και μαθήτριες, γυμνασίου ή λυκείου (δεν έχει σημασία), παρέμειναν έξω
του ναού, με συμπεριφορές που κανείς εχέφρων άνθρωπος δεν μπορούσε να
δικαιολογήσει.

Γυναίκα, που μεγάλωσε κι αυτή τα δικά της παιδιά,
προκλήθηκε από την προσβλητική τους συμπεριφορά, μια και έδειχνε πως τίποτε το
αξιοσέβαστο και ιεροπρεπές δεν τα συγκινούσε. Πολλοί και πολλές χαριεντίζονταν
και αρκετά είχαν το θράσος να καπνίζουν. Κι όλα αυτά μπροστά στα μάτια δύο
καθηγητών.

Είναι να απορεί κανείς μ' αυτό το χάλι ή να παραμένει
απαθής και εγκληματικά αδιάφορος; Η ημέρα ήταν εργάσιμη. Διατέθηκε για ένα
συγκεκριμένο λόγο: τον εκκλησιασμό. Κι αυτός δεν έγινε κατά το πως το πρόγραμμα
ορίζει. Πως είναι δυνατόν να εξασφαλίσουμε προϋποθέσεις καλύτερης ζωής χωρίς την
αναγκαία συμμόρφωσή μας στις αρχές, που μας νοηματοδοτούν την ύπαρξή μας; Ολα τα
σχετικοποιήσαμε; Τίποτε δε σεβόμαστε; Τα μορφωτικά αγαθά, που η γνώση μας
εφοδιάζει, δε λένε τίποτα; Τι θέλετε να μας κάνει η Πατρίδα μας. Μας
εμπιστεύεται ό,τι πολυτιμότερο διαθέτει. Τα σημερινά νειάτα της. Αυτά είναι η
μεγάλη ακοίμητη ελπίδα μας. Εμείς οι μεγάλοι οφείλουμε να τα κρατήσουμε στην
αξιόχρεη συνέπεια, για να πάμε μπροστά.

Ο συλλογισμός: "όποιος έχει τα νειάτα με το μέρος του,
ρυθμίζει το παρόν και εξουσιάζει το μέλλον" είναι ενδεικτικός και αξιώνει
συμπεριφορές αξιόπρεπες… Και την ευθύνη γι' αυτές την επωμίζονται οι ηλικιακά
μεγάλοι και στο χώρο της Παιδείας οι δάσκαλοι και οι καθηγητές. Εδώ είναι που
έχει εφαρμογή το θυμοσοφικό: "Μ' όποιο δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα
μαθαίνεις".

Και το έργο του κατά περίπτωση δασκάλου δεν είναι πάρεργο.
Είναι αποστολή υπεύθυνη και απαιτεί άγρυπνο ενδιαφέρον, που δεν εξαντλείται
μόνον μέσα στις αίθουσες…

Μια μάνα συμπονάει με πολλές άλλες  για την τύχη των παιδιών τους

Σχετικά Άρθρα

Back to top button