Άπαντες (Έλληνες και οι Ελληνίδες) χθες στη Πορτογαλία, στην Πατρίδα μας αλλά και σε κάθε γωνία της γης όπου χτυπά Ελληνική καρδιά (Τορόντο, Αυστραλία, Κογκό, Σουηδία, Αρμενία) έζησαν στιγμές ευτυχίας, ιδιαίτερης συγκίνησης και εθνικής υπερηφάνειας για την λαμπρή νίκη των ποδοσφαιριστών της Εθνικής μας ομάδας επί των Πορτογάλων (μέσα στο δικό τους γήπεδο).

Άπαντες (Έλληνες και οι Ελληνίδες) χθες στη Πορτογαλία,
στην Πατρίδα μας αλλά και σε κάθε γωνία της γης όπου χτυπά Ελληνική καρδιά
(Τορόντο, Αυστραλία, Κογκό, Σουηδία, Αρμενία) έζησαν στιγμές ευτυχίας,
ιδιαίτερης συγκίνησης και εθνικής υπερηφάνειας για την λαμπρή νίκη των
ποδοσφαιριστών της Εθνικής μας ομάδας επί των Πορτογάλων (μέσα στο δικό τους
γήπεδο).

Χρόνια είχαμε να νοιώσουμε τέτοιες συγκινήσεις στα πλαίσια
των διεθνών ποδοσφαιρικών εκδηλώσεων.

Μόλις ακούγαμε Ουγγαρία, Γερμανία, Ιταλία ή Αυστρία
παθαίναμε έμφραγμα!!

Πριν ακόμη την έναρξη των αγώνων Euro 2004 στην
Πορτογαλία, πολλοί "ειδήμονες" αλλά και "ασχετίδηδες" έκαναν προβλέψεις,
εξέφρασαν απόψεις ή και συμμετείχαν σε διεθνή στοιχήματα.

Άλλοι υπερθεμάτιζαν ότι θα διακριθούμε, άλλοι είχαν
αμφιβολίες, άλλοι έκαναν δυσμενείς εκτιμήσεις χρησιμοποιώντας ονόματα (Μπέγκαμ,
Ζιντάν, Ρονάλντο, Νέντμε, Μπαρντέν) αναφέροντας μάλιστα και τα ποσά των
δισεκατομμυρίων που ξοδεύτηκαν για την μεταγραφή τους.

Μόνο ο "θρύλος" του τριφυλλιού Μίμης Δομάζος από την αρχή
ήτνα κατηγορηματικός και τόνισε ότι "αυτοί οι ποδοσφαιριστές μας θα φθάσουν στον
τελικό".

Οι πρόγονοί μας δίδαξαν το "παν μέτρον άριστον" κι όμως
εμείς διακρινόμαστε για την υπερβολή μας σε όλες μας τις εκδηλώσεις.

Λευκοί αρχαίοι χιτώνες, περικεφαλαίες του Κολοκοτρώνη στον
Ρεχάγκελ, βαμμένα πρόσωπα με τα εθνικά χρώματα, φράσεις "οι Θεοί του Ολύμπου",
ιαχές "φέρτε μας την Βραζιλία" και άλλα πολλά συνέθεσαν το ξέφρενο πανηγύρι της
κατακτήσεως του Ευρωπαϊκού κυπέλλου.

Οι μέρες όμως περασαν, ο πρώτος αγώνας της ομάδας μας με
τους Πορτογάλους έληξε με λαμπρή νίκη των ποδοσφαιριστών του Ότο Ριχάγκελ επί
των οικοδεσποτών του περίφημου Βραζιλιάνου προπονητού Σχολάρι (κάποιοι περίμεναν
να καθαρίσουμε με εις βάρος 3 έως 4 γκολάκια), αναμετρηθήκαμε με τους κολοσσούς
της Ισπανίας και βγήκαμε παλικάρια και τέλος χάσαμε …."Αλαχτάν", από τους
"αφιονισμένους" Ρώσους κι έτσι προκριθήκαμε στον επόμενο γύρο των 8, όπου και
πάλι ήρθαν "τ' απάνω κάτω"?.

Οι ποδοσφαιρισταί μας (οι περισσότεροι Βορειοελλαδίτες) με
μια εξαιρετική τεχνική κατάρτιση, ένα υψηλό ηθικό και μία αξιοθαύμαστη φυσική
κατάσταση ενωμένοι σαν μια γροθιά, "πέταξαν στο καναβάτσο" τους "Γαλλάτες"
με…Μαροκινό αίμα και ….μαύρη επιδερμίδα με μία βολίδα κεφαλιά του Χαριστέα.

Έφθασε η μέρα να αναμετρηθούμε με τους "άσσους" της
Τσεχίας, ακούσαμε διάφορες …θεωρίες (για να μη χρησιμοποιήσω άλλη
καταλληλότερη λέξη) και τελικά (δίχως να γίνει θαύμα όπως ελέχθη) τα Ελληνόπουλα
τον κατάλληλο χρόνο (timing το λένε οι ξενόγλωσσοι), με ένα παλικαρίσιο γκολ του
Μακεδόνα Δέλλα πήγαν στον τελικό με τους Πορτογάλους.

Κυριακή 4 Ιουλίου, ώρα 21.45. Ιστορική μέρα για το
Ελληνικό ποδόσφαιρο, αφού το τελικό αποτέλεσμα 1-0 στον αγώνα Εθνικών Ελλάδος –
Πορτογαλίας (δεύτερη νίκη μας σ' ένα μήνα) μας έστεψε κυπελλούχους Ευρώπης
μπροστά στα μάτια του Έλληνα Πρωθυπουργού και χιλιάδων Ελλήνων φιλάθλων που
κατέκλυσαν το γήπεδο της Λισσαβώνος καθώς και εκατομμυρίων Ελλήνων "όπου Γης"
που αισθάνθηκαν την ανάγκη να εκφράσουν ποικιλότροπα την Εθνική τους υπερηφάνεια
με πυροτεχνήματα, Ελληνικές σημαίες, λευκά και μπλέ φανελάκια, και άλλα τρελά!!!
ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΑΛΑΖΙΑ!!!

Ο Ελληνικός Λαός, χρόνια ποτισμένος με μια πίκρα, έλλειψη
αυτοπεποίθησης και ψυχολογία "καρπαζοεισπράκτορα", ένοιωθε μια δίψα για Εθνική
ανάταση και η ευκαιρία δόθηκε.

Ήμαστε "πρώτοι" χάρις στην πειθαρχία, την σκληρή δουλειά,
την αυτοπεποίθηση και το μεγαλείο της Ελληνικής ψυχής.

Μπράβος σ' όλους, στον Προπονητή, στους συνεργάτες και
βοηθούς του, κυρίως όμως στους ποδοσφαιριστές μας για τις αλλεπάληλες νίκες και
την τελική Ευρωπαϊκή διάκριση.

Οι εξ επαγγέλματος ποδοσφαιροπατέρες του Κολωνακίου βέβαια,
οι "Βαρώνοι" τα "λαμόγια" και οι "τσάτσοι" που χρόνια καταδυνάστευαν το Ελληνικό
Ποδόσφαιρο, καιρός είναι να πάνε…στην οικία του σπιτιού του.

Αντγος ε.α.

Νικόλαος Φωτιάδης

Επίτιμος Υδκτής Δ' Σ.Σ.

* Όταν πριν χρόνια για άλλα γεγονότα μερικοί φοράγανε
κυανόλευκα και "σηκώνανε" την Ελληνική Σημαία, κάποιοι κομουλεγικοί ανεγκέφαλοι
κουλτουριαραίοι με ειρωνική διάθεση τους αποκαλούσαν "ακραίους" και
"εθνικιστές".

Τώρα τους λένε μπράβο. Πως αλλάζουν οι καιροί!!!